ดุจหยกงามผ่องอำไพ

ตอนที่ 92 ขุนเขาเขียวขจีดุจหยก

4 นาที· 825 คำ

ฟังอย่างไรก็ไม่น่าฟังสักนิด

ช่างเป็นคนแปลกจริง ๆ

ถ้าขึ้นมาบนเขาเพื่อดูดาวตก ก็น่าจะพกอุปกรณ์มาถ่ายรูปอะไรสักหน่อย

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ฉูซวงก็ยังตอบเขา

“แค่มารับลมกลางคืนค่ะ”

จากนั้นทั้งคู่ก็เงียบกันอีกครั้ง

เธอยืนอยู่นาน ส่วนผู้ชายคนนั้นก็ยืนนานไม่แพ้กัน ตอนเธอตัดสินใจเดินกลับ เขายังคงยืนอยู่ที่เดิม

ฉูซวงมองแผ่นหลังสูงโปร่งของเขาแวบหนึ่ง ก่อนก้าวจากไป

ระหว่างทางกลับต้องผ่านป่าทึบผืนหนึ่ง ช่วงฤดูร้อนกิ่งไม้ใบหญ้าขึ้นหนาทึบ ทางเดินเล็ก ๆ เต็มไปด้วยวัชพืชและพุ่มไม้ ถนนสายลึกมืดมิดจนมองไม่เห็นปลายทาง การเดินกลางคืนเช่นนี้ต้องอาศัยความกล้าอยู่ไม่น้อย

เธอเม้มริมฝีปาก เดินผ่านไปอย่างสงบนิ่งได้ช่วงหนึ่ง จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าจากด้านหลัง จึงแอบหันกลับไปมอง เห็นผู้ชายคนนั้นกำลังเดินตามมาอย่างไม่เร่งไม่ช้า ห่างออกไปประมาณสิบกว่าเมตร

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป