เด็กหญิงในวิดีโอตัวเล็กนิดเดียว เป็นอย่างที่ฉูเว่ยบอกไว้จริง ๆ ว่าน่ารักราวกับตุ๊กตาปั้น ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม ดวงตาสะอาดบริสุทธิ์ไร้มลทิน จ้องมองหน้าผาสูงทอดยาวริมชายฝั่งอย่างตั้งใจ ริมฝีปากเผยอเล็กน้อย ดวงตาเป็นประกาย
“พี่ชาย พี่ไปผาขาวมาจริง ๆ ด้วย!”
บนหน้าผาเป็นทุ่งหญ้าราบเรียบทอดยาวสุดลูกหูลูกตา สีเขียวขจีตัดกับผืนฟ้าและทะเลสีคราม ก่อเกิดเป็นทิวทัศน์ชายฝั่งอันกว้างใหญ่
“อืม” พี่น้องคู่นี้มีเค้าโครงใบหน้าคล้ายกัน ยามยิ้มดวงตาและหางคิ้วล้วนแฝงความอ่อนโยน ฉูเว่ยขยับกล้องให้เธอดูทิวทัศน์ “เธอชอบที่นี่มากไม่ใช่เหรอ พี่เลยมาดูแทนเธอก่อน”
ในประเทศเป็นเวลาดึกดื่น ฉูซวงมีใบหน้าสะอาดสดใส สวมชุดนอนเนื้อนุ่ม อายุเพียงสิบขวบแต่ไว้ผมยาวสลวยดุจแพรไหม ปล่อยสยายลงมาราวกับน้ำตก วัยเยาว์ยังเล็ก ทว่าริมฝีปากแดงฟันขาว ขนตายาวงอนงาม
เธอยิ้มอย่างเรียบร้อย ขยับโทรศัพท์ไปทางมารดา “แม่ดูสิ พี่ชายไปผาขาวมาแล้ว”
เวินฉางงดงามยิ่ง กลิ่นอายคลาสสิกที่สั่งสมอยู่ในคิ้วตา ผิวขาวผ่อง เครื่องหน้าสวยโดดเด่นและเจิดจ้า ทว่ากลับผสานกับความละเมียดละไมเยี่ยงบัณฑิตได้อย่างลงตัว จึงไม่ดูบอบบางอ่อนแอ เป็นความงามที่มองแล้วสบายใจ
ในฐานะนักเต้นนำของคณะนาฏศิลป์คลาสสิกชั้นนำของประเทศ เธอมักพาคณะออกทัวร์การแสดง ปีที่อายุสามสิบได้รับเชิญไปแสดงที่ซิดนีย์ การแสดงบนเวทีอันน่าตื่นตะลึงสร้างความฮือฮาไปทั่วชั่วขณะนั้น สื่อมวลชนต่างพากันเรียกเธอว่า “ดอกคามีเลียขาวแห่งบูรพา”
ขณะนี้แม่ลูกนั่งชิดกัน ใบหน้าคล้ายคลึงกันอย่างยิ่ง แม้แต่ส่วนโค้งบางเบาตรงหางตายามยิ้มก็เหมือนกัน
หลังฉูเว่ยให้พวกเธอดูทิวทัศน์ชายฝั่งอันงดงามแล้วก็เปลี่ยนกลับมาใช้กล้องหน้า พูดคุยกันอยู่พักหนึ่ง เด็กหญิงทางนั้นก็ถามว่าเขามากับใคร