หลังรับประทานอาหารเช้าเสร็จ ฉูซวงก็ออกไปซื้อวัตถุดิบพร้อมกับเซิ่งถิง
เซิ่งถิงจะไปเอารถที่โรงจอดรถ เธอจึงรั้งเขาไว้ “ขับรถฉันเถอะ ฉันขับให้คุณเอง”
ชายหนุ่มเลิกคิ้ว “คุณขับเหรอ?”
ฉูซวงยิ้ม “พาคุณไปขับรถเล่นไง”
เธอขับรถเก่งมาก นิ้วเรียวยาวที่จับพวงมาลัยดูงดงามได้รูป ท่าทางคล่องแคล่วและผ่อนคลาย เซิ่งถิงนั่งมองอยู่ข้าง ๆ สายตาไม่เคยละไปไหน
“อากาศดีจัง เหมาะกับกินสมูทตีผลไม้” ฉูซวงมองท้องฟ้าแจ่มใสไร้เมฆ แล้ววางแผน “เดี๋ยวซื้อผลไม้สดกลับไปคั้นน้ำทำสมูทตี ฉันรับหน้าที่ทำขนม ส่วนมื้อเย็น...”
เธอเหลือบมองเซิ่งถิงอย่างมีนัย “คุณมีเวลาไหม?”
เซิ่งถิงยังคงสงบนิ่ง “อยากให้ผมทำมื้อเย็นเหรอ?”
“พี่เฉาอวี่นาน ๆ จะมาบ้านเราสักที เราควรต้อนรับเธอให้ดี ฝีมือทำอาหารของคุณระดับเชฟเลยนะ เป็นสิ่งที่คุณถนัดที่สุดด้วย”