ดุจหยกงามผ่องอำไพ

ตอนที่ 142 ภูผาเขียวหยกงาม

5 นาที· 1.2K คำ

ฉูซวงมองเขาพลางยิ้ม ก่อนจะจุมพิตแก้มชายหนุ่มเบา ๆ

เพิ่งจูบเสร็จก็ทำท่าจะเดินจากไป ชายหนุ่มกลับโอบเอวเธอไว้ ไม่พูดอะไร เพียงหรี่ตามองเธอเงียบ ๆ

สบตากันอยู่หลายวินาที หางตาของฉูซวงโค้งขึ้น “ฉันจะไปอาบน้ำแล้วนะ”

เซิ่งถิงเลิกคิ้ว “ให้ผมช่วยไหม?”

ฉูซวงยิ้มพลางผลักเขาเบา ๆ “ไม่ต้อง ฉันทำเองได้”

“ผมก็จะอาบด้วย”

“คุณอาบแล้วนี่”

เธอลงจากตัวเขา แล้วเดินไปทางห้องน้ำอย่างจริงจัง

หางตาเหลือบเห็นสายตาร้อนแรงของเขา เธอฉวยจังหวะที่เขาเผลอประทับจูบลงบนริมฝีปากเขาอีกครั้ง

แตะเพียงแผ่วเบาราวแมลงปอบินเฉียดผิวน้ำ ก่อนจะผละจากไปอย่างรวดเร็ว

ทิ้งให้ชายหนุ่มตั้งตัวไม่ทัน ยืนนิ่งอยู่นานกว่าจะได้สติ

หลังจากเปิดใจตรงกัน ฉูซวงก็รู้สึกปลอดโปร่งไปทั้งตัว เมื่ออยู่ต่อหน้าชายหนุ่ม เธอไม่ต้องคอยระวังตัวเหมือนที่ผ่านมาอีก

ระหว่างอาบน้ำในห้องน้ำ อารมณ์ดีจนเธอฮัมเพลงออกมา

ที่แท้การได้สารภาพรักจากคนที่ชอบก็เป็นเรื่องน่ายินดีขนาดนี้ ราวกับทั้งตัวลอยอยู่บนหมู่เมฆ ชวนให้รู้สึกไม่อยากเชื่อ หัวใจเต็มตื้นจนอยากเล่าความสุขนี้ให้ใครสักคนฟัง

แต่เรื่องแบบนี้ก็ไม่เหมาะจะเอาไปเล่าให้ใครฟัง

สุดท้ายเธอจึงเก็บความสุขไว้กับตัว กดความตื่นเต้นเอาไว้ตามลำพัง

หลังอาบน้ำ ฉูซวงยืนจัดแต่งตัวอยู่หน้ากระจกนานพอสมควร จนชายหนุ่มที่อยู่นอกประตูเริ่มเร่ง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป