สบตากันอยู่ครู่หนึ่ง ฉูซวงก็หรี่ตายิ้ม “เซิ่งถิง”
ปกติเวลาที่เธอเรียกชื่อเขา แปลว่ามีเรื่องจะพูด เซิ่งถิงจึงปรับสีหน้าให้จริงจังขึ้น
“หืม?”
“คุณรู้จักคุณหมออันใช่ไหม?”
เธอถึงกับรู้เรื่องนี้ด้วย
“อันจิงอวี๋บอกคุณเหรอ?”
“คุณหมออันไม่ได้พูดอะไรเลย ฉันเห็นพวกคุณที่ร้านน้ำชา”
เซิ่งถิงถึงได้เข้าใจ
ฉูซวงเม้มปาก “คุณหมออันเคยเล่าเรื่องของฉันให้คุณฟังบ้างหรือเปล่า?”
เรื่องที่เธอเข้ารับการบำบัดทางจิตใจมาตลอดหลายปี รวมถึงความรู้สึกด้านลบทั้งหลายของเธอ เซิ่งถิงรู้มากแค่ไหนกันนะ?
“ฉูซวง” น้ำเสียงของเซิ่งถิงแหบพร่าเล็กน้อย เขามองเธอตรง ๆ “เรื่องของคุณไม่ใช่ความลับในตระกูลเสิ่น”
คนในตระกูลเสิ่นต่างรู้ว่าเธอมีปัญหาทางใจ ช่วงสองปีแรก พวกเขาหานักจิตวิทยามาให้เธอไม่น้อย เรื่องนี้ไม่ใช่ความลับอยู่แล้ว
ตอนนั้นเธอยังเด็กและได้รับความกระทบกระเทือนอย่างหนัก นักจิตวิทยาหลายคนที่มาพบเธอก็แทบไม่ได้ผล