ฟ่านคุนกลืนเนื้อลูกท้อลงคอ ยืดตัวตรง ทำท่าเหมือนรอฟังเรื่องซุบซิบอย่างใจจดใจจ่อ เขาจำได้ว่าดูดวงเป็นคุณสมบัติขั้นเทพของวงในสุด แม้ว่า.....สุดท้ายตัวเองจะไม่ได้เลือกใช้มันก็ตาม
[ว้าว ในเขตของเรามีผู้อาวุโสจากเผ่าเต่าดำเสวียนลึกลับด้วย ท่านช่างสมถะจังเลย]
[คารวะผู้อาวุโส....]
[คารวะผู้อาวุโส....]
.......ละไว้สองหมื่นบรรทัด
[เงียบ...]
แช็ตประจำเขตเงียบลงอย่างรวดเร็ว
[ดูดวงทำนายว่า: ในเขตของเรามีไส้ศึกต่างเผ่าพันธุ์แฝงตัวอยู่! การมีอยู่ของมันจะส่งผลกระทบต่อผลประโยชน์ของเผ่าอสูร]
พรวด......ฟ่านคุนพ่นลูกท้อในปากออกมา นี่แม่งกินข้าวต้มจับเรื่องมาถึงตัวแล้วสินะ..... ตอนนั้นฉันไม่กลืนแก วันแรกแกก็ออกมาแทงข้างหลังฉันเลย!
ฟ่านคุนพลันรู้สึกเย็นวาบที่กลางหลัง เมื่อดูจากข้อมูลแช็ตประจำเขตแล้ว โซนนี้ล้วนเป็นเผ่าอสูรทั้งนั้น!
ไอ้คนบอบบางอย่างฉัน ถ้าถูกพวกหนุ่มกล้ามโตเผ่าอสูรที่ฟันท่อนไม้ด้วยมือเปล่า ทุบหินใหญ่ด้วยหมัดเจอเข้า รับรองถูกบดเป็นก้อนเนื้อภายในพริบตา
[ต่างเผ่าพันธุ์ เผ่าไหนกันแน่? มีตำแหน่งและลักษณะของอีกฝ่ายไหม ข้าซีป้าพรุ่งนี้จะนำพี่น้องเผ่าหมีไปลากตัวมันออกมา!]
[ขอรับคำบัญชาจากท่านซีป้า ข้าต้วนคุนแห่งเผ่าหมีขาวจะออกปฏิบัติการในเช้าวันพรุ่งนี้]
[ขอรับคำบัญชาจากท่านซีป้า......]
........ละไว้หนึ่งหมื่นบรรทัด
ตอนนี้ 'ไส้ศึก' ฟ่านคุนจ้องเขม็งไปที่จอแสง หวาดกลัวว่าข้อมูลของตัวเองจะโผล่พรวดขึ้นมา
[เงียบ....]
[ดูดวงทำนายได้คร่าว ๆ เท่านั้น ข้อมูลที่แม่นยำกว่านี้ข้าต้อง.....ได้รับจากการทำนายอีกรอบในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า]
ฮือ.......ฟ่านคุนถอนหายใจยาว ตราบใดที่ยังไม่โพล่งตำแหน่งของเขาออกมา ก็ยังพอมีทางรอด
แต่ฟ่านคุนก็รู้ว่าไอ้เต่าตัวนั้นโกหก หึ เต่าน้อยเจ้าเล่ห์ชะมัด รู้ว่าข้าอาจจะแอบอ่านหน้าจออยู่ เลยจงใจบอกว่าต้องรอหนึ่งเดือนถึงจะทำนายอีกครั้งได้
เสียดายที่แกยังไม่รู้ คุณสมบัติของดูดวงฉันรู้หมดแล้ว เจ็ดวัน อีกเจ็ดวันฉันอาจถูกเปิดโปง และหลังจากนั้นทุกเจ็ดวัน ฉันก็จะต้องเสี่ยงถูกเปิดโปงซ้ำ ๆ แม่งเอ๊ย เข้าสู่วันสิ้นโลกแล้วยังต้องโดนรุมด่าออนไลน์ไม่เลิกรา สุดยอดจริง ๆ.......
เวลาค่อนข้างกระชั้นแล้วนะ..... ตอนนี้ไม่ใช่แค่รับมือกับภัยศพเน่า แต่ยังต้องเลี่ยงการค้นหาของเผ่าอสูรอีก ฟ่านคุนเม้มริมฝีปาก ประสานแขนครุ่นคิด
ข้อความในแช็ตประจำเขตยังคงกระพริบต่อเนื่อง:
[ข้อมูลทำนายใหม่ยังไม่ออกมา แต่ภารกิจตามหาต่างเผ่าพันธุ์รอช้าไม่ได้ ข้าเผ่าหมีทองคำคำรามซีป้าขอออกคำสั่ง ณ ที่นี้: นักรบเผ่าหมีทั้งหลาย ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป นอกจากการรวบรวมทรัพยากรแล้ว ยังต้องขยายวงค้นหาต่างเผ่าพันธุ์รอบบริเวณถ้ำด้วย หากพบเบาะแสใดให้รีบรายงานทันที จะปล่อยให้ไส้ศึกต่างเผ่าพันธุ์อยู่รอดในเขตของเราไม่ได้ ศึกวันสิ้นโลก เผ่าอสูรต้องชนะ!]
[เผ่าอสูรต้องชนะ!]
[เผ่าอสูรต้องชนะ!]
........
ให้ตายสิ เมื่อเห็นเสียงตะโกนเต็มหน้าจอ ฟ่านคุนก็ได้แต่ขมขื่น.....
พี่ใหญ่ครับ นี่มันวันสิ้นโลก พวกเรามาเอาชีวิตรอดกันนะ ไม้กับหินเก็บครบหรือยัง? ไส้กรอกกับหมูแดดเดียวกินพอไหม? สู้ศพเน่าได้หรือเปล่า?
เราอยู่กันแบบสันติ สนใจแต่เก็บทรัพยากร แลกเปลี่ยนทรัพยากรดี ๆ กันเถอะนะ.......
หลังจากพวกหมีจอมเกรี้ยวกราดส่งข้อความกันจนหมดแล้ว ฟ่านคุนก็หยุดครุ่นคิด คลิกจอแสง พิมพ์ข้อความ:
[พ่อนักรบเผ่าหมีทั้งหลาย พรุ่งนี้ผมก็ตัดสินใจจะไปค้นหาไส้ศึกเหมือนกัน แต่วันนี้ผมเดินวนรอบถ้ำตั้งใหญ่แล้ว ไม่เห็นพี่น้องเผ่าอื่นเลย ผมอยากถามทุกคนหน่อย พวกคุณเห็นพี่น้องเผ่าอื่นบ้างไหมครับ?]
[ไม่เห็นเลย ข้าคือฮ่าวเก๋อแห่งเผ่าม้าเกล็ด วันนี้ข้าวิ่งไปตั้งหลายสิบลี้ ยังไม่เจอพี่น้องเผ่าอื่นสักคน]
[ข้าก็เช่นกัน]
[ข้าก็เช่นกัน]
[ข้าก็เช่นกัน]
.........
เอาล่ะ ฟ่านคุนเบาใจลงบ้างแล้ว ดูท่าเขตนี้จะกว้างใหญ่ไพศาล ทุกคนอยู่ห่างกันมาก อย่างน้อยก็ไม่ต้องกลัวพรุ่งนี้ถูกพวกหนุ่มหาญเผ่าอสูรจับตัวได้
.......
เช้าวันรุ่งขึ้น ฟ้ายังไม่ทันสางดี ฟ่านคุนพลิกตัวลุกจากเตียงหิน ฝืนกลั้นความเจ็บปวดร้าวจากกลางหลัง เงยหน้ามองไปที่โต๊ะหิน—ลูกแก้วแสงลูกเล็กวางอยู่อย่างสงบบนโต๊ะหิน
เมื่อคืนฟ่านคุนคอยให้ตำรา 'รีเฟรช' จนดึก สุดท้ายก็ทนไม่ไหว หลับลึกไป ดูเหมือน 'สิ่งนี้' จะปรากฏเฉพาะตอนเช้าตรู่ของทุกวัน
ตอนนี้แม้ฟ่านคุนจะมีคุณสมบัติขั้นเทพสี่อย่างอยู่ในมือ แต่.....ในระยะนี้ สิ่งที่ช่วยเขาได้จริง ๆ มีเพียง 'ตำรา' เท่านั้น เขาจิ้มลูกแก้วแสงด้วยความคาดหวัง
พลิกชะตาสวรรค์ก็ขึ้นอยู่กับมันแล้ว.....ฟ่านคุนพึมพำในใจ
คัมภีร์ต่อสู้สองดาว—《ฝ่ามือพลิกเมฆา》.......พลิกเมฆาคว่ำฝน ฝ่ามือทลายฟ้าดิน
นี่.....หลังจากฝึกฝ่ามือจบ ฟ่านคุนทิ้งตัวลงนั่งข้างเตียงหินอย่างท้อแท้
ไม่ใช่ว่าฝ่ามือพลิกเมฆาไม่เก่ง แต่ตอนนี้ 'แรง' ของฟ่านคุนไม่พอ เปรียบเหมือนให้ขวานคมกับเด็กสามขวบ มันก็โค่นต้นไม้ใหญ่ไม่ได้อยู่ดี
ช่างเถอะ มีดีกว่าไม่มี ฟ่านคุนปลอบใจตัวเอง จากนั้นลุกขึ้นยืน ก้าวฉับ ๆ ออกจากถ้ำ
ลูกท้อของเมื่อวานกินหมดแล้ว ไม้กับหินก็ยังไม่ได้สักชิ้น อีกพรุ่งนี้.....ภัยพิบัติก็จะมาเยือนแล้ว!
เอาชีวิตแทบไม่ทัน!
ก้าวออกจากถ้ำ ฟ่านคุนไม่ได้เสียเวลาอยู่แถวที่ค้นหาเมื่อวาน แต่สาวเท้าไปยังที่ไกลออกไป
เมื่อตัวเองไม่มีทางตัดฟืนหรือขุดหินได้ ก็ต้องหาทรัพยากรที่มีประโยชน์ไปแลกเปลี่ยนให้มากที่สุด
เพิ่งข้ามเขาเล็ก ๆ ไป ลูกแก้วแสงสีขาวก็ปรากฏตรงหน้า
ฮ่า ๆ วันนี้โชคดีนะ เพิ่งออกมาก็เจอลูกแก้วแสงแล้ว
เปิดดู: ลูกท้อหนึ่งตะกร้า......อืมม โอเค อาหารก็เป็นทรัพยากรเชิงกลยุทธ์เหมือนกัน ฟ่านคุนเก็บลูกท้อเข้าไปในมิติ แล้วเดินต่อไปข้างหน้า
ภูเขาเขียวขจี สายน้ำใส สายลมพัดเอื่อย ๆ นกบินโฉบเหนือฟ้า กระรอกกระโดดโลดเต้นในป่า กระต่ายป่าโผล่ในพงหญ้าเป็นครั้งคราว ถ้าไม่ใช่เพราะแรงกดดันจากภัยพิบัติและเผ่าอสูร ที่นี่คงเป็นสถานที่พักผ่อนชั้นดี
สายตาของฟ่านคุนกวาดค้นรอบ ๆ ไปเรื่อย ๆ เฝ้าหวังจะได้ของใหม่
ไม่นาน ลูกแก้วแสงสีขาวอีกลูกก็ปรากฏบนพื้นหญ้าไม่ไกล
ฟ่านคุนยกมือประคองลูกแก้วแสง อธิษฐานในใจ ขอให้คราวนี้เป็นเครื่องมือสักชิ้นเถอะ
เปิดดู: ลูกท้อเต็มตะกร้า........ฟ่านคุนเงยหน้าขึ้นมองฟ้าเงียบ ๆ พี่ใหญ่ครับ ผมเป็นคนนะ ไม่ใช่ลิง......ไม่ต้องดูแลผมดีขนาดนี้ก็ได้
เก็บลูกท้อเสร็จ ฟ่านคุนก็เดินพลางเปิดระบบแช็ตประจำเขต เริ่มส่งข้อความขายของ
[เอาลูกท้อแลกลิง.....]โอ๊ย พิมพ์ผิด..... ลูกท้อทำเอาสติแตกไปหมดแล้ว
[เอาลูกท้อแลกไม้หรือหิน มีของแลกได้โดยตรง ทักแช็ตส่วนตัวมาพร้อมราคา]
พอส่งข้อความซ้ำสามรอบ ก็มีพวกลิงบางส่วนในแช็ตประจำเขตเริ่มส่งข้อความส่วนตัวมาหาฟ่านคุน
[ไม้สามหน่วยต่อลูกท้อหนึ่งลูก]
[ไม้สี่หน่วยต่อลูกท้อหนึ่งลูก]
[หินสองหน่วยต่อลูกท้อหนึ่งลูก]
.......
ราคาแลกเปลี่ยนถูกจัง?
ฟ่านคุนกวาดอ่านข้อความอย่างคร่าว ๆ รู้สึกว่าราคาต่ำเกินไปหมด จึงไม่สนใจอีก ตั้งหน้าตั้งตาค้นหาต่อไป
ความพยายามไม่เคยทรยศใคร ในพงหญ้าริมลำธาร ฟ่านคุนพบลูกแก้วแสงสีฟ้า
เลเวลอัปเกรดแล้ว!
คุณภาพสีฟ้า คราวนี้คงไม่ใช่ลูกท้ออีกแล้วใช่ไหม!
ขอให้เป็นขวานคุณภาพดีหรืออีเต้อก็ยังดี อย่างแย่สุดก็ขอแค่ให้ทรัพยากรมาตรง ๆ เลยก็ได้ พี่ใหญ่!