ฟ่านคุนมองไปที่คุณสมบัติถัดไป
[คุณสมบัติถ้ำ: ห้องหนังสือ ทุกวันจะได้รับตำราสุ่มหนึ่งเล่ม รวมถึงแต่ไม่จำกัดแค่คัมภีร์วิทยายุทธ คัมภีร์ต่อสู้ สกิล]
[เปิดใช้งานหรือไม่?]
เปิด!
ลูกแก้วแสงขนาดเล็กปรากฏขึ้นบนโต๊ะหินอย่างกะทันหัน นิ้วชี้และนิ้วโป้งของฟ่านคุนแตะลูกแก้วแสง ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นในสมอง
คัมภีร์ต่อสู้ระดับสองดาว——"หมัดแยกทอง"......อ่อนสามารถแยกโลหะผ่าหิน แกร่งสามารถเปิดภูเขาทะลวงทะเล
[ต้องการเรียนรู้ทันทีหรือไม่]
เรียนรู้!
วินาทีต่อมา ข้อมูลชุดหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในสมองของฟ่านคุนโดยตรง วิธีการควบคุมพลังของหมัดแยกทองทั้งหมดชัดเจนราวกับเห็นด้วยตา
บ้าเอ๊ย นี่แหละวิธีเรียนรู้ที่ถูกต้อง ยัดความรู้ใส่หัวโดยตรง จะต้องไปนั่งก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสืออีกทำไม จะต้องสอบไปทำไม!
ฟ่านคุนกำหมัดแน่น โบกมันอย่างตื่นเต้นสองสามที
[ตรวจพบว่าเจ้าของมีคุณสมบัติกลืนกิน คุณสมบัติห้องหนังสือของถ้ำได้รับการยกระดับอัตโนมัติ]
[คุณสมบัติถ้ำ: ห้องหนังสือ (ขั้นสูง) ทุกวันจะได้รับตำราสุ่มหนึ่งเล่ม รวมถึงแต่ไม่จำกัดแค่คัมภีร์วิทยายุทธ คัมภีร์ต่อสู้ สกิล หลังจากสังหารสิ่งมีชีวิต จะสุ่มกลืนกินความสามารถหนึ่งอย่างของฝ่ายตรงข้าม รวมถึงแต่ไม่จำกัดแค่คัมภีร์วิทยายุทธ คัมภีร์ต่อสู้ สกิล จำกัดเพียงวันละหนึ่งครั้ง]
วิชาดูดดาว......เวอร์ชันอัปเกรด?
ข้าคือ เจ้าสำนักเหรินหว่อสิง แห่งนิกายมารในโลกวันสิ้นโลก?
พอใช้ความสามารถนี้ ก็กลายเป็นพวกนอกรีตชั่วร้ายในยุทธภพไปโดยไม่ต้องสงสัย......
อืม ก็สะใจดีนะ!
เอาล่ะ เปิดสูตรโกงเสร็จแล้ว ถึงตาข้าลงมือสักที ฟ่านคุนลุกขึ้นยืนด้วยความพึงพอใจ ก้าวเท้าออกไปนอกถ้ำ เริ่มก้าวแรกของการเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลก——ตัดไม้ ขุดหิน
..........
ฟ่านคุนใช้มือแหวกหญ้าป่าสองสามต้นที่บังปากถ้ำ แล้วยืดตัวพุ่งออกมา
หันกลับมามองถ้ำใต้ดินนี้ ฟ่านคุนอดยิ้มไม่ได้: ไม่คิดว่าชาตินี้จะได้อยู่คฤหาสน์หรูของหมูป่าพัมพ์แพมในทุ่งหญ้าแอฟริกาตะวันออก
มองไปรอบทิศ รอบถ้ำเป็นเนินเขา บนไหล่เขามีต้นไม้เขียวขจี ไม่ไกลมีลำธารเล็กไหลคดเคี้ยวระหว่างภูเขาเตี้ยๆ
ทิวทัศน์งดงาม แต่ฟ่านคุนไม่มีกะจิตกะใจชื่นชม เพราะอีกสามวันหายนะระลอกแรกจะมาถึง ตอนนี้ภารกิจแรกคือ——อัปเกรดถ้ำ!
[เงื่อนไขการอัปเกรดถ้ำ: ไม้ 1,000 หน่วย หิน 500 หน่วย]
ฟ่านคุนมองจอแสดงผลขนาดเล็กบนข้อมือ นี่คือส่วนแยกของลูกแก้วแสงที่แยกตัวออกมาเองตอนออกจากถ้ำ
มันมีความสามารถทั้งหมดของลูกแก้วแสง แถมยังมีพื้นที่เก็บของ 100 ลูกบาศก์เมตร
ไม้ หิน อืม เริ่มจากไม้ก่อนละกัน ฟ่านคุนมองต้นไม้ที่ขึ้นเต็มไหล่เขา พึมพำ
แต่วินาทีต่อมา......จู่ๆ เขาก็ชะงัก
ขวานล่ะ?
ไอ้ขวานขึ้นสนิมที่ควรมีติดตัวตอนเริ่มเกมเอาชีวิตรอดวันสิ้นโลกอยู่ไหน???
ไม่มีขวานจะโค่นต้นไม้ได้ยังไง!
แล้วพลั่วหินอย่างดีล่ะ? ไม่มีพลั่วหินจะขุดหินได้ยังไง?
ตอนนั้นเอง ท้องของฟ่านคุนก็ร้องโครกครากขึ้นมา......
เออ อยู่ที่ 'รังผึ้ง' สามวัน ท้องที่ไม่เคยหิว ก็ออกมาก่อกบฏเสียแล้ว
ฟ่านคุนพลิกมือเปิดระบบแชทภูมิภาค พิมพ์ว่า:
[เหล่าผู้กล้า พวกนายหาไม้กันยังไง?]
[โค่นต้นไม้ไง!]
แกนี่ถามมากก็ตอบมา...... [แล้วจะโค่นให้เร็วได้ไง?]
[ก็ต้องดูพรสวรรค์แล้วล่ะ สำหรับพวกเราเผ่าตั๊กแตนตำข้าวเคียวเหล็ก โค่นต้นไม้แค่แป๊บเดียวเอง]
.......เออ ฟังแกพูดแล้วรู้สึกมีเหตุผลดี ฟ่านคุนถามต่อ:
[แล้วจะเอาหินมายังไง?]
[ใช้หมัดน่ะสิ หมัดเดียวก็ได้หินหนึ่งหน่วย]
[เจ๋งขนาดนี้! ขอถามว่านายเป็นผู้กล้าเผ่าอะไร?] ฟ่านคุนปาดเหงื่อที่มุมหน้าผาก
[ข้าคือ จาเกอ แห่งเผ่าหมีขาว! แค่นี้ก็ทุบหินไม่ได้ เจ้าคงเป็นลิงกระจอกๆ สินะ]
[อาจหาญ! ซุนอู่ แห่งลิงทงปี้ ขอท้า หมีโง่อย่าได้อาจหาญ!]
[เจ้าเดรัจฉานน้อย กล้าดียังไงมาท้าทายอำนาจของเผ่าหมี อย่าให้ข้าหาตัวเจอ ไม่งั้นจะให้รู้ซึ้งว่าพลังของหมีเป็นยังไง!]
[ใครกลัวใคร ข้าจะให้เจ้าเห็นว่าหมัดวานรที่แท้จริงเป็นยังไง!]
พอเถอะๆ พวกนายอย่าทะเลาะกันเลย ที่จริงข้าเป็นมนุษย์เผ่าขยะที่สู้ลิงก็ไม่ได้......
ฟ่านคุนปิดแชทภูมิภาคอย่างหมดอาลัยตายอยาก ช่างบั่นทอนจิตใจจริงๆ.....เงียบไปสองวินาที เขาสูดลมหายใจลึก ให้กำลังใจตัวเอง: ฟ้ามอบพรสวรรค์ดั่งเทพให้ข้า อุปสรรคแค่นี้มันอะไรกัน!
"โครกคราก......" ท้องร้องประสานเสียง
..........
ฟ่านคุนก้มหน้าก้าวเดินไปข้างหน้า ครุ่นคิดหาวิธีไปพลาง
แลกเปลี่ยนทรัพยากร? ฟ่านคุนส่ายหัว ทรัพยากรอย่างผลึกจิตจะหายากแค่ไหนในโลกวันสิ้นโลกนี้ ตนเองยังไม่รู้ หากนำออกมาแบบมุทะลุแบบนี้ ถึงแม้อาจจะแลกทรัพยากรได้บ้างในช่วงแรก แต่ก็อาจถูกพวกคนเผ่าอสูรจับตามองได้
เพราะว่า......ตอนนี้ตนสู้ลิงสักตัวก็ยังไม่ได้
หืม นั่นอะไร? ฟ่านคุนมองไปที่ลูกแก้วแสงสีขาวลูกหนึ่งไม่ไกล
หรือว่าจะเป็น....กล่องสมบัติ?
ใช่สิ โลกวันสิ้นโลกไม่มีขวานก็ได้ แต่จะไม่มีกล่องสมบัติได้ยังไง ด้วยดวงแบบตัวเอกของข้า เก็บกล่องสมบัติระดับเงินระดับทองได้ง่ายๆ คงไม่เกินไป......
ฟ่านคุนเดินเร็วๆ ไปที่ลูกแก้วแสงสีขาว ยื่นมือเก็บขึ้นมา ข้อความหนึ่งก็ปรากฏ:
[ตะกร้าลูกท้อหนึ่งใบ ต้องการนำออกมาหรือไม่?]
นำออกมา!
โอ้ จริงๆ ไม่ได้แบ่งระดับทองแดงเงินอะไรเลย แต่ก็ดีเหมือนกัน หิวพอดี
ฟ่านคุนหยิบลูกท้อขึ้นมากัดทันที อืม......หวานกรอบอร่อย รสชาติธรรมชาติล้วนๆ
จัดการเรื่องท้องแล้ว ฟ่านคุนใช้ถ้ำเป็นศูนย์กลางค้นหาลูกแก้วแสงต่อไป
หนึ่งชั่วโมงต่อมา ไม่มีลูกแก้วแสงใหม่ปรากฏ แต่กลับเจอเหมืองหินเล็กๆ แห่งหนึ่ง
ฟ่านคุนเดินวนรอบเหมืองหิน ยื่นมือตบผิวขรุขระของมัน ถอนหายใจ: ดูท่าคงหาเครื่องมือไม่ได้ในเร็วๆ นี้ ต้องลองวิธีของพวกคนเผ่าอสูรดูก่อนแล้ว
ว่าแล้วเขาก็ยืดเส้นยืดสาย กำหมัด เฮอะ ถึงไม่มีพลั่วเหล็กแล้วจะทำไมกัน เคยเห็นหมัดเท่าไหนน้ำเต้าไหม!
เขาทรุดตัวลง หายใจออก ตั้งท่า ตามวิธีควบคุมของหมัดแยกทอง ต่อยหมัดหนึ่งใส่ก้อนหิน
"ตึง...."
"โอ๊ย......"
..........
อีกฟากของพื้นที่เดียวกัน ตรงเชิงเขาลูกหนึ่ง ชายร่างสูงสองเมตรรูปร่างกำยำกำลังจ้องมองเหมืองหินตรงหน้าด้วยแววตาเย็นชา นัยน์ตาสีทองประกายเปล่งประกายแสงแห่งความดุร้าย
ตั้งแต่มาถึงดินแดนวันสิ้นโลก ซีป้าก็รู้สึกว่าพลังสายเลือดของเผ่าหมีทองคำคำรามในร่างกายกำลังฟื้นคืนทีละน้อย พลังมหาศาลที่หลับใหลอยู่ในสายเลือดดูเหมือนใกล้จะหลุดพ้นจากพันธนาการ
ซีป้ากำหมัดเบาๆ เส้นเลือดบนแขนหนาเต่งตึง เขาพูดเสียงต่ำ: "ไม่คิดเลยว่าข้า ซีป้า จะต้องมาทำงานตัดไม้ขุดหินแบบนี้"
วินาทีต่อมา เขาประสานสองหมัด เงื้อขึ้นสูงแล้วฟาดลงบนเหมืองหินอย่างแรง
"ตึง!"
[คุณได้รับหินสามหน่วย]
..........
ค่ำคืนมาเยือน ดวงดาวเต็มท้องฟ้า
ฟ่านคุนยุติการค้นหาทั้งวัน กลับสู่ถ้ำใต้ดินที่มืดสลัวด้วยความห่อเหี่ยว
อาศัยแสงเรืองๆ จากลูกแก้วแสง ฟ่านคุนมองหมัดที่ถลอกออกเลือด พึมพำอย่างไม่พอใจ:
"ไหนว่าอ่อนก็แยกโลหะผ่าหิน แกร่งก็เปิดภูเขาทะลวงทะเล ไม่เห็นจะทุบหินได้สักก้อน"
ฟ่านคุนส่ายหัว ใช้นิ้วเปิดแชทภูมิภาค อยากดูว่าวันนี้พวกคนเผ่าอสูรได้ผลลัพธ์อะไรกันบ้าง
[ท่านชนเผ่าทั้งหลาย วันนี้ข้าได้ผลงานมหาศาล เอาจริงอีกวันก็รวบรวมของอัปเกรดถ้ำครบแล้ว]
บ้าเอ๊ย ฟ่านคุนอยากปิดจอทันที.....
[รวบรวมของครบนี่แค่ใช้มือก็ทำได้แล้วนี่ พัฒนาการในอนาคตน่าจะต้องดูคุณสมบัติของถ้ำนะ คุณสมบัติพวกนายเป็นยังไง มาแชร์กันหน่อย ข้าเริ่มก่อน ของข้าห่วยมาก ได้หินมาเล็กน้อยทุกวัน]
อืม.....ฟ่านคุนรู้สึกคุ้นๆ
[คุณสมบัติของข้าคือได้ต้นท้อที่ออกผลทุกวัน เสียดาย....ข้าเป็นเผ่าหมาจิ้งจอก]
[ข้าเอาๆ ลูกท้อนั่นให้ข้าซุนสือปา แห่งลิงทงปี้ ข้าจะเอาหินแลก]
[ถ้ำของพวกนายมีคุณสมบัติกันทั้งนั้นเหรอ? ทำไมถ้ำของข้าซีป้าถึงแสดงว่า 'ไม่มี']
[ท่านซีป้า ในฐานะราชาแห่งเผ่าหมี พรสวรรค์สายเลือดของท่านสูงส่งเกินไป บางที....ท่านอาจไม่จำเป็นต้องใช้คุณสมบัติถ้ำก็ได้]
แค่กๆ.....ฟ่านคุนกำลังกินลูกท้อ จ้องจอแล้วไอเบาๆ.....ดูท่าเหยื่อรายแรกก็ปรากฏตัวแล้ว
[ท่านชนเผ่า โปรดเงียบ ข้าคือ หลิงเฉิน แห่งเผ่าเต่าดำเสวียนลึกลับ คุณสมบัติถ้ำของข้าคือ 'ดูดวง' ตอนนี้ข้ามีข่าวสำคัญจะต้องบอกทุกคน!]