ยามนี้อารมณ์ของเซี่ยซือลี่พลุ่งพล่านจนยากจะข่มกลั้น เขาไม่ได้ยินคำพูดของลูคัสแม้แต่น้อย ทั้งยังไม่รับรู้ถึงการต่อต้านของซูหลิงซี
ร่างนุ่มนิ่มอยู่ในอ้อมแขน ปลายจมูกยังได้กลิ่นหอมเฉพาะตัวของนางเป็นระยะ ทำให้เขาเคลิบเคลิ้ม หากได้ครอบครองนายหญิงเผ่าสัตว์เช่นนี้ ชาตินี้ก็นับว่าไม่เสียเปล่า!
ซูหลิงซีถูกท่าทางของเขารัดไว้จนแทบหายใจไม่ออก จึงเอ่ยอย่างไม่พอใจว่า “เจ้าทำข้าเจ็บแล้ว กรุณาปล่อยข้าเถิด”
เมื่อได้ยินคำพูดของนางชัดเจน เซี่ยซือลี่ก็ข่มกลั้นความรู้สึกที่ปั่นป่วนในใจ ก่อนค่อย ๆ คลายอ้อมแขนออก
“ขออภัย นายหญิงหลิงซี ข้าออกแรงมากเกินไป เมื่อครู่เห็นงูดำตัวหนึ่งอยู่เหนือศีรษะเจ้า ข้าร้อนใจชั่วขณะ จึง...”
“ไม่ต้องอธิบาย ข้าเข้าใจ ขอบใจเจ้า”
ซูหลิงซีไม่ใช่คนที่มองข้ามน้ำใจผู้อื่น นางรู้ว่าเขาช่วยชีวิตตนไว้
เซี่ยซือลี่พลันรู้สึกอบอุ่นในใจ นายหญิงตัวน้อยช่างแตกต่างจากคนอื่นจริง ๆ ไม่รู้ว่าหากขอเป็นสามีเผ่าสัตว์ของนางตอนนี้ โอกาสสำเร็จจะสูงหรือไม่?
ตอนแรกเขาคิดจะผูกมิตรกับนางก่อน แล้วค่อย ๆ วางแผนภายหลัง ทว่าเมื่อเห็นไหปลาร้าเนียนงามราวหยกของนาง ความปรารถนาในใจก็เพิ่มพูนขึ้นทีละน้อย ความคิดอยากครอบครองนางเป็นของตนยิ่งทวีความรุนแรง
ถึงขั้นเกิดความเพ้อฝันอยากเป็นสามีเผ่าสัตว์คนแรกของนาง!
เขายอมรับว่าการเผยความในใจตอนนางอยู่เพียงลำพังนั้น ดูคล้ายฉวยโอกาสยามผู้อื่นลำบาก
แต่โอกาสเช่นนี้ ในชั่วชีวิตเขาคงไม่มีวันพบเป็นครั้งที่สอง เมื่อนักล่าพบเหยื่อ ย่อมไม่มีทางยอมปล่อยไปง่าย ๆ!
ไม่ว่าผลจะเป็นเช่นไร เขาก็ต้องลองดูสักครั้ง!
เมื่อนึกถึงตรงนี้ เขาก็รวบรวมความกล้าเอ่ยหยั่งเชิงว่า
“นายหญิงหลิงซี ข้าเป็นสามีเผ่าสัตว์ของเจ้าได้หรือไม่?”
หา? ซูหลิงซีถึงกับตะลึงงัน
พวกเขาเพิ่งรู้จักกันไม่ถึงครึ่งชั่วยาม อีกฝ่ายก็ส่งสัญญาณเกี้ยวพาราสีเสียแล้ว นี่มันเร็วเกินไปหรือไม่ ต่อให้ขี่จรวดก็ยังไม่เร็วถึงเพียงนี้ ดูท่าบุรุษของดาวดวงนี้จะโหยหาสตรีมานาน พอพบสตรีคนหนึ่งก็ไม่ยอมปล่อยให้หลุดมือ
แต่ร่างสัตว์ของเขาเป็นงูนี่นา ต่อให้หน้าตาดีเพียงใดก็รับปากไม่ได้!
ขณะที่นางกำลังจะปฏิเสธ จู่ ๆ เสียงคำรามกึกก้องของพยัคฆ์ก็ดังขึ้นจากส่วนลึกของป่าทึบโดยไร้สัญญาณเตือน!
เมื่อฟังออกว่าเสียงร้องนั้นเป็นของสัตว์ชนิดใด ใบหน้าน้อยของซูหลิงซีก็ซีดเผือดลงทันที
สวรรค์ นางได้ยินอะไร? เสียงคำรามของเสือหรือ? หรือเพิ่งข้ามภพมา ก็จะต้องกลายเป็นอาหารของเสือเสียแล้ว?
นางเบิกตากลมโต จ้องไปยังทิศทางที่เสียงคำรามดังมา ตอนนี้หนีทันหรือไม่?
ความคิดนี้เพิ่งผุดขึ้น พุ่มไม้หนาทึบก็มีเงาร่างสองสายพุ่งออกมาทีละร่าง
ร่างหนึ่งใหญ่ ร่างหนึ่งเล็ก ร่างหนึ่งขาว ร่างหนึ่งแดง ทั้งคู่กำลังทะยานเข้ามาด้วยความเร็วเหลือเชื่อ
“ฟิ้ว ๆ ๆ~”
เพียงพริบตาเดียวก็มาอยู่ตรงหน้าซูหลิงซีกับคนอื่น ๆ
ความเร็วอันน่าตื่นตะลึงก่อให้เกิดลมกระโชกแรง พัดจนใบหน้านางบิดเบี้ยว
เมื่อลมสงบลง นางเพ่งมองให้ชัด เจ้าเสือเอ๋ย ที่แท้เป็นพยัคฆ์ขาวตัวหนึ่งกับจิ้งจอกแดงตัวหนึ่ง!
“แย่แล้ว เป็นมนุษย์เผ่าสัตว์ที่พลังจิตคลุ้มคลั่ง คุ้มกันนายหญิงตัวน้อย!”
เซี่ยซือลี่ตะโกนลั่น ก่อนรีบขวางซูหลิงซีไว้ด้านหลัง
ลูคัสกับคนอื่น ๆ เคลื่อนไหวรวดเร็วดุจสายฟ้า ก่อแนวกำแพงมนุษย์ล้อมรอบซูหลิงซี คุ้มกันนางไว้ภายในอย่างแน่นหนา
การปกป้องสตรีเป็นสัญชาตญาณที่ฝังลึกในสายเลือดของมนุษย์เผ่าสัตว์ระหว่างดวงดาวทุกคน
“โฮก—”
เมื่อเห็นการกระทำของเซี่ยซือลี่และพวก พยัคฆ์ขาวก็ส่งเสียงคำรามต่ำทุ้มอีกครั้ง น้ำเสียงแฝงความเจ็บปวดที่ถูกกดกลั้นไว้จนถึงขีดสุด
รูม่านตาสีน้ำเงินค่อย ๆ ขยายกว้าง สติสัมปชัญญะราวกับแสงเทียนริบหรี่กลางสายลม คล้ายจะหลุดควบคุมโดยสิ้นเชิงในวินาทีถัดไป!
มันสูดดมกลิ่นหอมหวานที่ลอยอบอวลอยู่ในอากาศอย่างแรง ราวกับมีเพียงการสูดเอาความหอมหวานนั้นเข้าไปซ้ำแล้วซ้ำเล่า จึงจะช่วยบรรเทาความเจ็บปวดได้
มันเบือนหน้า ก่อนค่อย ๆ เงยศีรษะหนักอึ้งดุจแบกพันชั่งขึ้นมา เพียงมองปราดเดียวก็พบเจ้าของกลิ่นหอมหวานนั้น
นายหญิงตัวน้อย?
เมื่อมองเห็นเด็กสาวที่ถูกล้อมอยู่ตรงกลางกลุ่ม รูม่านตาสีน้ำเงินก็หดตัวลงฉับพลัน!
ไม่คิดเลยว่าบนดาวขยะดวงนี้จะยังมีสตรีอยู่
นางช่างงดงามผุดผ่องไม่เหมือนผู้ใด เพียงมองแวบเดียว เขาก็รู้สึกว่าโลหิตทั่วร่างแข็งตัวไปหมด จักรวรรดิมีสตรีโฉมงามล้ำเลิศเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อใด?
ไม่รู้ว่าเป็นภาพลวงตาจากพลังจิตที่ถึงขีดจำกัดหรือไม่
สมองที่พร่าเลือนของมันกลับคล้ายเริ่มแจ่มชัดขึ้น ปัจจัยคลุ้มคลั่งในร่างก็ค่อย ๆ สงบลง
ที่แท้กลิ่นหอมชวนหลงใหลซึ่งมันได้กลิ่นในป่าเมื่อครู่ ก็คือฟีโรโมนที่แผ่ออกมาจากร่างของนายหญิงตัวน้อยผู้นี้!
มิน่าเล่า สัญชาตญาณของร่างกายจึงนำทางมันมาถึงที่นี่
อยากชิงนางมาไว้ในอ้อมแขน แล้วกอดนางไว้แน่น ๆ เหลือเกิน รสชาติเช่นนั้นต้องวิเศษเป็นแน่!
แต่พวกมนุษย์เผ่าสัตว์เพศชายที่ล้อมนางอยู่ช่างขัดหูขัดตา อยากกัดคอพวกมันให้ขาดเสียทั้งหมด!
ทันทีที่ความคิดนี้ผุดขึ้น มันก็สะบัดมันทิ้งไปในทันใด ดูท่าพลังจิตที่ปั่นป่วนทำให้เขากลายเป็นพวกกระหายเลือด
ทว่านายหญิงตัวน้อยที่ถูกล้อมอยู่ตรงกลางช่างมีเสน่ห์เหลือเกิน ตรงใจมันทุกประการ
ในห้วงมืดมนที่สุด ขณะที่ตนกำลังจะสูญเสียการควบคุมและกลายเป็นสัตว์ป่า กลับได้พบสตรีที่เพียงสบตาก็ตราตรึงไปชั่วนิรันดร์ ไม่รู้ว่านี่เป็นโชคดีหรือโศกเศร้ากันแน่
ส่วนจิ้งจอกแดงที่อยู่ข้างกายมัน แน่นอนว่าสังเกตเห็นซูหลิงซีเช่นกัน
ทันทีที่เห็นนาง มันก็ตะลึงงัน นี่ยังฝันไม่ตื่นหรือไร?
มิฉะนั้นจะอธิบายอย่างไรว่าตนเห็นนางฟ้าบนดาวขยะได้?
เพื่อพิสูจน์ว่าตนไม่ได้ตาฝาด มันจึงหยิกแขนตัวเองอย่างแรง
“เจ็บ ๆ ๆ...” ให้ตายสิ เป็นเรื่องจริงด้วย!
เดิมทีมันยังกังวลว่าการตามเย่หลิงหยวน หรือก็คือพยัคฆ์ขาวที่กำลังจะคลุ้มคลั่งตัวนี้ออกมา หากอีกฝ่ายเสียการควบคุมแล้วทำร้ายตนจะทำอย่างไร ใครจะคิดว่าจะมีเรื่องน่ายินดีเช่นนี้รออยู่ ช่างคุ้มค่าเสียยิ่งกว่าคุ้ม!
นายหญิงตัวน้อยผู้นี้มีเสน่ห์ยิ่งกว่าสตรีทุกคนที่มันเคยพบมา ฟีโรโมนที่แผ่ออกจากร่างก็ชวนให้คนแทบคลั่ง หากมิใช่ว่ามันควบคุมตนเองได้เป็นอย่างดี เวลานี้คงถูกนางยั่วยวนจนไม่อาจข่มกลั้นแล้ว
รูปลักษณ์ของมันหล่อเหลาเป็นอย่างยิ่ง เป็นที่ชื่นชอบของสตรีนัก ไม่รู้ว่านายหญิงตัวน้อยตรงหน้าจะสนใจมันหรือไม่เมื่อเห็นร่างมนุษย์?
คิดได้ดังนั้น ลี่หลินโจวก็พลันแปลงร่าง กลายเป็นบุรุษรูปงามสูงใหญ่ ท่วงท่าสง่างามเย่อหยิ่ง
เมื่อกลายเป็นร่างมนุษย์แล้ว มันยังไม่ลืมส่งสายตาหยาดเยิ้มให้ซูหลิงซี
มิใช่ว่ามันไม่เห็นแก่ความผูกพันฉันพี่น้องที่ยาวนาน เพียงแต่เมื่อพบสตรีตัวน้อยเช่นนี้ มันก็ไม่อยากพลาดโอกาส ยิ่งไปกว่านั้น รอบกายนางยังมีแมลงวันน่ารำคาญล้อมอยู่ตั้งมากมาย มันย่อมต้องกางแพนหางอวดโฉม เรียกความสนใจจากนายหญิงตัวน้อยเสียหน่อย
หลังเห็นทั้งเสือและจิ้งจอกปรากฏตัวพร้อมกัน สมองของซูหลิงซีก็หยุดทำงานไปแล้ว ครั้นเห็นจิ้งจอกแดงเก้าหางแปลงร่างเป็นบุรุษรูปงามในชั่วพริบตา สมองนางก็หยุดชะงักอีกครั้ง
ภาพตรงหน้าสร้างความตื่นตะลึงให้นางไม่น้อย
ที่แท้มนุษย์เผ่าสัตว์แปลงร่างกันเช่นนี้ ไม่ต่างจากปีศาจในเรื่องไซอิ๋วเท่าใดนัก
อีกทั้งจิ้งจอกตัวนั้นยังมีถึงเก้าหาง หรือจะเป็นจิ้งจอกเทพเก้าหางในตำนาน?
นางยังไม่ทันได้คิดอะไรไปมากกว่านั้น ดวงตาก็ต้องปะทะกับความงามอันรุนแรง!
แม้จะพูดเช่นนั้นก็เถอะ บุรุษผู้นี้งดงามเกินไปจริง ๆ
ไหล่กว้างเอวคอด ขายาวเหยียด ใบหน้าคมสัน สันจมูกโด่ง ราวกับพระเอกในการ์ตูนหลุดออกมา
เอ๊ะ เดี๋ยวก่อน ทำไมนางยิ่งมองเจ้าจิ้งจอกแดงมนุษย์เผ่าสัตว์ผู้นี้ ก็ยิ่งรู้สึกคุ้นตา?
ทันใดนั้น ภาพร่างของคนผู้หนึ่งก็ผุดขึ้นในสมองของนาง ตรงกับคนตรงหน้าอย่างสมบูรณ์
นี่ไม่ใช่ลี่หลินโจว คนที่คอยกลั่นแกล้งเจ้าของร่างเดิมในโรงเรียนทหารมาตลอดหรอกหรือ?