ส่วนเสือขาวที่อยู่ข้างกายเขา คงเป็นศิษย์พี่เย่หลิงหยวน ผู้เคยช่วยเจ้าของร่างเดิมไว้ก่อนหน้านี้
จากความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม ซูหลิงซีเข้าใจที่มาที่ไประหว่างพวกเขาได้อย่างรวดเร็ว
เจ้าของร่างเดิมมีร่างกายอ่อนแอไร้ประโยชน์ ระหว่างฝึกฝนจึงถูกมนุษย์สัตว์เพศชายร่วมสถาบันหัวเราะเยาะอยู่ไม่น้อย ลี่หลินโจวก็เป็นหนึ่งในนั้น!
ที่สำคัญ เขายังเป็นนักศึกษาปีสี่ซึ่งใกล้จะสำเร็จการศึกษาแล้วแท้ ๆ แต่กลับร่วมมือกับพวกนักศึกษาใหม่กลั่นแกล้งนาง ช่างชวนให้เดือดดาลยิ่งนัก!
ป่านนี้ยังกล้าส่งสายตาหว่านเสน่ห์ให้นางอีก บุรุษสารเลว เปลี่ยนรูปลักษณ์แล้วก็จำไม่ได้หรือไร ช่างตื้นเขินนัก!
ซูหลิงซีจึงกลอกตาใส่เขาครั้งใหญ่ทันที
เมื่อลี่หลินโจวเห็นนางกลอกตาใส่ก็ถึงกับอึ้ง เกิดอะไรขึ้น เหตุใดแม่สาวน้อยถึงกลอกตาใส่เขา สีหน้าของนางยังชวนให้คิดยิ่งนัก ราวกับว่าพวกเขาเคยรู้จักกันมาก่อน
แต่เหตุใดเขาจึงจำอะไรไม่ได้เลย?
หญิงงามเช่นนี้ ต่อให้พบเพียงครั้งเดียว เขาก็ไม่มีทางลืมได้
เขารีบค้นหาความทรงจำในสมอง แต่กลับไม่พบข้อมูลใด ๆ เรื่องนี้ทำให้เขางุนงงไม่น้อย
ซูหลิงซีไม่ได้ชายตามองเขานัก กลับหันไปมองเสือขาวที่อยู่ข้างกายแทน
เสือขาวตัวนี้ชื่อเย่หลิงหยวน เป็นนักศึกษาปีสี่ของสถาบันการทหารซิงเฉินเช่นกัน แม้จะเป็นสหายกับลี่หลินโจว แต่ไม่เคยร่วมมือกับเขาทำเรื่องชั่วร้าย ครั้งก่อนตอนเจ้าของร่างเดิมถูกคนกลั่นแกล้ง เขายังเป็นฝ่ายช่วยนางไว้ด้วย
เจ้าของร่างเดิมซาบซึ้งในบุญคุณของเขามาก และคิดหาหนทางตอบแทนมาโดยตลอด ไม่คาดคิดว่าจะได้พบเขาในสภาพที่กำลังจะกลายร่างเป็นสัตว์