ในห้องน้ำมีชุดอุปกรณ์ทำความสะอาดแบรนด์ที่เธอใช้เป็นประจำวางเรียงใหม่ทั้งชุด แม้แต่ประเภทและเนื้อสัมผัสของสกินแคร์ก็ยังเข้ากับสภาพผิวของเธอในช่วงนี้
ชุดเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยน กู้เหยียนเตรียมไว้ให้แล้ว เธอเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วลงไปชั้นล่าง กลิ่นอาหารหอมโชยมาจากห้องอาหาร
ป้าคนหนึ่งท่าทางใจดี ผูกผ้ากันเปื้อน กำลังจัดช้อนส้อม พอเห็นเธอลงมา ก็ยิ้มแย้มทักทายทันที:
“คุณซูมาละคะ สวัสดีตอนเช้า คุณผู้ชายกู้สั่งให้เตรียมอาหารเช้าแบบเบาๆ ไว้ ไม่ทราบว่าจะถูกปากคุณหรือเปล่าคะ?”
บนโต๊ะอาหารมีฮะเก๋าและโจ๊ก กับเครื่องเคียงอีกสองสามอย่าง ล้วนเป็นอาหารเช้าแบบจีน ดูแล้วน่ากินทั้งนั้น
“ขอบคุณป้ามากเลย อาหารเยอะมาก” ซูจือนั่งลงที่โต๊ะอาหาร
“คุณพูดเกินไปแล้ว คุณผู้ชายกู้สั่งกำชับไว้เป็นพิเศษว่า คุณตกใจมานะ ต้องกินอะไรที่ช่วยให้ท้องอบอุ่นและสบายใจ”
ป้ายิ้มๆ แล้วตักโจ๊กใส่ชามให้เธอ “คุณซูกินช้าๆ นะคะ ไม่พอป้าทำเพิ่มให้ได้”
ซูจือรับชามโจ๊กมา ไอน้ำลอยอบอวล เธอหลุบตาลง และจิบทีละน้อย
เธอกำลังกินอยู่ เสียงล็อกประตูรหัสจากหน้าประตูดังขึ้น
กู้เหยียนเดินเข้ามา เขาเปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าสำหรับออกข้างนอกแล้ว สูทคลุมแขน สีหน้าเรียบเฉยเหมือนเดิม แต่เมื่อเห็นซูจือนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร สายตาก็อ่อนโยนลงเล็กน้อย
“อรุณสวัสดิ์” เขาเดินเข้ามา แล้วนั่งลงฝั่งตรงข้าม
“อรุณสวัสดิ์” ซูจือตอบรับ แล้วก้มหน้ากินโจ๊กต่อ แสร้งทำเป็นไม่เห็นสายตาที่โล่งอกของป้าคนนั้น