สักพัก โทรศัพท์ก็สั่นขึ้นมาอีกครั้ง
ซูจือเอื้อมมือไปหยิบขึ้นมา หรี่ตามองดู
ไม่ใช่กู้เหยียน
เป็นหลานม่านเหวิน
พี่เหวินส่งข้อความเสียงมาชุดยาว ดูจากความยาวแล้ว ต่อให้ไม่เปิดฟังซูจือก็เดาเนื้อหาได้ไม่ผิด นอกเสียจาก "พักผ่อนให้เพียงพอ" "รักษาสภาพร่างกาย" "อย่าเผลอกินของแปลกๆ" สามอย่างเดิมๆ
เธอลังเลอยู่ครึ่งวินาที สุดท้ายก็ยอมจำนนเปิดฟัง เอาโทรศัพท์แนบหู
เสียงของหลานม่านเหวินที่เต็มไปด้วยพลัง พูดเร็วปรื้ดก็ดังลั่นออกมา:
"ซูจือ! ฟังฉันไว้นะ! อีกสามวัน ฉันรับงานให้เธอแล้ว ถ่ายแบบลงนิตยสารชั้นนำฉบับหนึ่ง เป็นแค่ภาพประกอบด้านใน ไม่ใช่ทรัพยากรหนักหนาระดับปก แต่เธอต้องเตรียมตัวให้เต็มที่สิบสองนะ!"
"เริ่มจากคืนนี้! ห้ามนอนดึก! ห้ามกินเผ็ด! มาส์กหน้าให้ฉันทาหน่อย! ขั้นตอนบำรุงผิวห้ามข้ามแม้แต่ขั้นเดียว! ได้ยินไหม?! ได้ยินแล้วตอบกลับฉันทันที!"
ซูจือเอาโทรศัพท์ออกห่างจากหูเล็กน้อย รอให้ข้อความเสียงเล่นจบ แล้วจึงตอบกลับไปอย่างเฉื่อยชา เสียงแหบพร่าของคนเพิ่งตื่นนอน (แกล้งทำ):
"ได้ยินแล้วๆ พี่เหวิน คุณวางใจได้เลย..."
หลานม่านเหวินตอบกลับมาทันทีเป็นข้อความ: "เสียงอย่างกับไม่มีเรี่ยวแรงอะไรอย่างงั้น? เมื่อคืนนอนดึกอีกแล้วเหรอ?"
เจือน้อยตัวหนึ่ง: "เปล่า เพิ่งตื่นนอน"
พี่ใหญ่: "เธอคิดว่าฉันโง่เหรอ? ไอ้แอ๊กเคานต์เล็กๆ อย่าง 'วันนี้กินอะไรดีน้า' ของเธอ เมื่อสิบนาทีก่อนเพิ่งกดไลก์คลิป 'ท้าทายบะหมี่ไก่งวงเผ็ดระเบิด' ไป! อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะ!"
ซูจือ: "..."
มุมปากของซูจือกระตุก ลืมไปได้ยังไง! พี่เหวินช่างเป็นเหมือนผู้ปกครองในโลกออนไลน์ของเธอจริงๆ! ขนาดแอ๊กเคานต์เล็กยังจับตาดูตลอด!