กู้เหยียนเลิกคิ้ว "ปิดตนงั้นเหรอ?"
ซูจือพยักหน้า "ใช่ ปิดตนไง"
"จะต้องอ่านบทให้ทะลุปรุโปร่ง สวมบทบาทให้ลึกซึ้ง รักษาสภาพร่างกายและจิตใจให้พร้อม"
"ฉันจะต้องเป็นนางเอกอันดับหนึ่งเข้าฉากให้ได้ จะปล่อยให้แฟนคลับที่คิดลบด่าไปเปล่า ๆ ไม่ได้ อย่างน้อยก็ต้องให้พวกเขาด่าแล้วรู้สึกสมใจ"
กู้เหยียนมองท่าทางเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นของเธอ แล้วมุมปากก็โค้งขึ้น "แล้วฉันทำอะไรได้บ้าง?"
ซูจือตบไหล่เขา พูดอย่างเอาจริงเอาจัง
"ทำหน้าที่ฝ่ายสนับสนุนให้ดี สามมื้อส่งอาหารตรงเวลา รับประกันว่าฉันไม่ตายเพราะอด"
กู้เหยียนหัวเราะเบา ๆ "รับประกันว่าทำภารกิจสำเร็จ"
ครึ่งเดือนต่อจากนั้น ชีวิตของซูจือเข้าสู่จังหวะที่เป็นระเบียบ
ทุกเช้าหลังตื่นนอน เธอจะนั่งซุกอยู่บนโซฟาอ่านบทอย่างน้อยสองชั่วโมงอย่างไม่เปลี่ยนแปลง
ตอนเที่ยง ก่อนที่กู้เหยียนจะออกจากบ้าน เขาจะเตรียมอาหารกลางวันไว้ให้ เธอแค่อุ่นก็กินได้เลย
ช่วงบ่ายก็ศึกษาบทบาทต่อไป จดจดเขียนเขียนลงในสมุดโน้ต บางครั้งก็ส่องกระจกซ้อมสีหน้าและบทพูด
พอเหนื่อยก็ตั้งขาตั้งภาพขึ้น ลงสีบนระเบียงสองสามพู่กัน เพื่อระบายอากาศโดยแท้
ตอนเย็นรอกู้เหยียนเลิกงานกลับมากินข้าวด้วยกัน หลังอาหารก็ซุกตัวอยู่ข้าง ๆ เขาดูซีรีส์ คุยเล่นไปเรื่อย ก่อนนอนก็ถูกเขาชวนออกกำลังกายเสียหน่อย วันเวลาผ่านไปอย่างมั่นคงและเต็มอิ่ม