ซูจือพิงพนักเก้าอี้ ยกแก้วน้ำขึ้นจิบหนึ่ง คำพูดดูเฉื่อยชา: "แต่แรกฉันก็ไม่ได้คิดจะออกไป"
ผู้กำกับหลิว: "..."
เขานิ่งไปสองวินาที แล้วกัดฟันพูดออกมาสามคำ: "แกเก่งจริงๆ"
เขาก้มหน้าลง ถอนหายใจ แล้วเริ่มพึมพำเบาๆ:
"แขกรุ่นเดี๋ยวนี้ยากจะจัดการจริงๆ เมื่อก่อนยังพอหลอกได้ ตอนนี้แต่ละคนฉลาดเหมือนลิง... ยังไม่เปิดทางให้ฉันเลย..."
ซูจือ: "..."
เธอยกแก้วน้ำขึ้น พร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า พูดไปหนึ่งประโยค: "ผู้กำกับหลิว ฉันได้ยินนะคะ"
ผู้กำกับหลิวไม่แม้แต่จะเงยหน้า: "โอ้"
เขากระแอมเบาๆ แล้วฝืนเปลี่ยนสีหน้าเป็นจริงจัง:
"เอาล่ะๆ กำหนดการภารกิจพูดจบแล้ว แต่ละกลุ่มเตรียมตัวแล้วออกเดินทางได้เลย"
"รถรออยู่หน้าประตูแล้ว แบ่งตามกลุ่มขึ้นรถได้เลย"
[ฮ่าๆๆๆๆ สีหน้าไม่ยอมแพ้ของผู้กำกับหลิว เห็นได้ชัดว่าพยายามจริงๆ]
[ผู้กำกับหลิว: ฉันเป็นผู้กำกับมาหลายปี ไม่เคยอึดอัดขนาดนี้มาก่อน!!!]
[ซูจือ: แต่แรกฉันก็ไม่ได้คิดจะออกไป ผู้กำกับหลิว: งั้นเมื่อกี้ฉันต่อรองกับใครอยู่?]
[การดิ้นรนครั้งสุดท้ายของผู้กำกับหลิว: ชิงช้าอินเทรนด์นะ! ซูจือ: ไม่สนใจ]
[ท่าพึมพำของผู้กำกับหลิวเหมือนฉันที่โดนนายจ้างบีบบังคับ]
[การ์ดภารกิจยกเว้นเป็นไอเท็มเด็ดจริงๆ ผู้กำกับหลิวอยากเก็บคืนก็เก็บไม่ได้]