ในห้องชุด 301
ซูจือเดินเข้าประตูมาแล้วเริ่มสำรวจไปทั่ว เริ่มจากสแกนเพดานและมุมห้องนั่งเล่น แล้วเดินเข้าไปดูในห้องนอนใหญ่อย่างละเอียดรอบหนึ่ง จากนั้นไปที่ห้องนอนรอง แล้วสุดท้ายก็กลับมาที่ห้องนั่งเล่นอีกครั้ง
สายตากวาดไปมาทุกจุดที่อาจซ่อนกล้องได้ คล้ายกับสายลับที่กำลังตรวจสอบจุดเสี่ยงด้านความปลอดภัย
กู้เหยียนเอนพิงกรอบประตู มองเธอวุ่นวายไปหมด แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ปนขบขัน:
"หนั่วหนั่ว เธอทำอะไรอยู่?"
ซูจือยังคงกวาดสายตาไปมาโดยไม่หันกลับมา พูดออกมา:
"ผู้กำกับหลิวเจ้าสุนัขแก่จอมก่อเรื่องนี่ จะตกลงง่ายๆ ได้ยังไง เขาต้องซ่อนกล้องอะไรไว้ในห้องแน่ๆ ไม่งั้นคงไม่ตอบตกลงเร็วขนาดนั้นหรอก!"
กู้เหยียนหัวเราะเบาๆ น้ำเสียงปนเอ็นดู: "แล้วเธอหาเจอไหมล่ะ?"
ซูจือกวาดสายตาอีกรอบ ขมวดคิ้ว ฉงนไม่หาย: "ไม่เจอนี่นา... หรือว่าเขาจะเปลี่ยนไปจริงๆ?"
กู้เหยียนไม่พูดอะไร แค่มองเธอ มุมปากโค้งขึ้นเล็กน้อย
ซูจือคิดไม่ออกก็เลยเลิกคิด นั่งลงบนโซฟา:
"ช่างเถอะ ไม่คิดแล้ว คงจะรู้สึกผิดชอบชั่วดีขึ้นมาล่ะมั้ง ฉันยังไม่ง่วง ขอเล่นเกมสองตาแดงก่อน"
เธอเงยหน้ามองกู้เหยียน แล้วยื่นมือออกไป "เอาโทรศัพท์เธอมาให้ฉันหน่อยสิ"
กู้เหยียนมองเธอ เลิกคิ้วขึ้น: "ตรวจฉันเหรอ?"
ซูจือ: "..."
เธอถลึงตาใส่เขาอย่างเอือมระอา: "ตรวจบ้าอะไร! ไอดีฉันสถานะปางตาย ไม่อยากใช้ไอดีตัวเองเล่นไม่ได้เหรอ!"