อวี๋สือเจ๋อมองดูกระแสคอมเมนต์ที่ไหลรัว โดยเฉพาะคำว่า "ตูดใหญ่" แล้วมุมปากก็กระตุก ก่อนจะเลือกข้อความที่ดูปกติมาหนึ่งข้อความอ่านออกมา
"อาจารย์อวี๋ จะรู้ได้ยังไงว่าอีกฝ่ายชอบเราหรือเปล่า?"
เขาพยักหน้า "คำถามนี้ดีมาก เราสามารถวิเคราะห์ได้หลายมิติ..."
[ฮ่าๆๆๆ เขาเห็นแล้ว เขาเห็นแล้วแน่ๆ! เขาแสร้งทำเป็นไม่เห็น!]
[อวี๋สือเจ๋อ: ฉันไม่เห็น ฉันไม่เห็น ฉันไม่เห็น]
[การควบคุมสีหน้าอันนี้ฉันยอมจริงๆ เห็นชัดๆ ยังทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้แล้วอ่านอันต่อไป เดาได้เลยว่าเรียนมาจากฟางอวี่ถง]
[ตอนเขาอ่านว่า "จะรู้ได้ยังไงว่าอีกฝ่ายชอบเราหรือเปล่า" กระแสคอมเมนต์ถล่มทลายด้วย "ดูตัวเองสิก็รู้" ฮ่าๆๆๆๆๆๆ]
[อวี๋สือเจ๋อ: ขอแค่ฉันแสร้งทำเป็นเก่ง ความเขินอายก็ไล่ตามฉันไม่ทัน]
ตอบคำถามหนึ่งเสร็จ เขากวาดตามองหน้าจออีกครั้ง แล้วเลือกข้อความหนึ่งขึ้นมาโดยไม่เปลี่ยนสีหน้า
"'อาจารย์อวี๋ จะทำยังไงถึงจะชนะแฟนสาวเวลาทะเลาะกัน?' — คุณเพื่อน ความรักไม่ใช่เรื่องที่จะชนะ การสื่อสารต่างหากคือกุญแจสำคัญ..."
กระแสคอมเมนต์ดังขึ้นมาอีกระลอก ล้วนเป็นข้อความที่ต้องแสร้งทำเป็นตาบอดเท่านั้นถึงจะอ่านได้
พอดีตอนนั้นเอง คนอื่นๆ ก็ทยอยกันเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่น
อวี๋สือเจ๋อเหลือบเห็นเงาของพวกเขา รอยยิ้มอาชีพบนใบหน้ามีรอยแตกเล็กน้อย แต่ก็ซ่อมแซมกลับคืนได้อย่างรวดเร็ว