ภายใต้แสงอาทิตย์ ณ มุมโค้งด้านหน้าขวาของป้อมปราการทรงเหลี่ยมที่แข็งแรงนั้น…ดูเหมือนสีจะเข้มกว่ากำแพงข้าง ๆ อยู่นิดหน่อยจริง ๆ หรือเปล่านะ?
หรือว่าทรายตรงนั้นจะชื้นกว่า?
นางเหลือบตามองกู้เหยียนอย่างกึ่งสงสัย “เมื่อครู่เธอมองละเอียดขนาดนั้นเลยเหรอ?”
กู้เหยียน “อืม” เบา ๆ แล้วหยิบลูกน้ำหนักพิเศษขึ้นมาอีกลูก
“พอเริ่ม เขาจะเอาน้ำเปล่า เคลื่อนที่เร็ว ๆ ไปทางซ้านหน้า เพื่อดึงความสนใจพวกมัน ทำท่าจะโจมตีปีกซ้าย”
“ฉันจะใช้ลูกน้ำหนักพิเศษ ตัดจากด้านขวา โจมตีตรงมุมนั้น”
ซูจือเบิกตากว้างขึ้นทีละน้อย จากนั้นก็เป็นประกาย
จริงด้วยนี่! โจมตีทางหนึ่งแต่เล็งอีกทางหนึ่ง! สมองกู้เหยียนคนนี้ไวเหมือนกันนี่นา!
แล้วเขาก็สังเกตได้ละเอียดมากด้วย! ขนาดว่าป้อมของคนอื่นเป็น “งานก่อสร้างเน่า ๆ” ยังดูออก!
“เข้าใจแล้ว!”
ในพริบตา ความมุ่งมั่นก็พลุ่งพล่านกลับมาอีกครั้ง นางพยักหน้าอย่างแรง แล้ววิ่งไปอุ้มลูกน้ำเปล่าสองลูกกลับมา ท่าทางกระตือรือร้น:
“ฝากฉันได้เลย! ฉันวิ่งเร็ว ยังไงก็ต้องดึงพี่สาว…เอ้อ ไม่สิ ต้องดึงแนวรับทั้งหมดมาที่ฉันให้ได้!”
กู้เหยียนมองดวงตาที่กลับมาเป็นประกายอีกครั้งและท่าทางแบบจะไปทำอะไรยิ่งใหญ่ของนาง รอยยิ้มเอ่อล้นอยู่ในแววตา
เขายื่นลูกน้ำหนักพิเศษลูกหนึ่งให้นาง “เอาไปสำรองไว้ ระวังตัวด้วย อย่าเข้าไปใกล้เกินไป”
“รู้แล้ว!” ซูจือรับมา ความมั่นใจเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว
[สังเกตการณ์ของกู้เหยียนสุดยอดจริง ๆ! ขนาดจุดอ่อนของปราสาททรายคนอื่นยังหาเจอ!]