อีกฝั่งหนึ่ง (ซูเหยียนฮวน เจียงอวิ๋นโย่ว[ฝ่ายบุก]ปะทะฟางอวี่ถง อวี๋สือเจ๋อ[ฝ่ายรับ]) บรรยากาศคนละเรื่องเลย
“ซูเหยียนฮวน! บุกเลย! เพื่อหาดทะเล โยนป้อมปราการของพวกเขาให้พัง!”
เจียงอวิ๋นโย่วยกลูกโป่งน้ำตะโกนเสียงดังที่สุด แต่เท้ากลับย่ำอยู่กับที่
“นายก็บุกสิ! เอาแต่ตะโกนมีประโยชน์อะไร!”
ซูเหยียนฮวนกอดลูกโป่งน้ำ ย่อตัวลง จ้องป้อมปราการสไตล์ยุโรปสุดประณีตของฟางอวี่ถงกับพวกเขาอย่างเม้มแน่น
“ชั้นโจมตีทางจิตใจ! กลยุทธ์ เข้าใจไหม? นายไปก่อน ชั้นคอยคุ้มกันให้!” เจียงอวิ๋นโย่วพูดอย่างมีเหตุมีผล
“ชั้นเชื่อนายก็บ้าแล้ว!”
ซูเหยียนฮวนกลอกตาอย่างเอือดระอา สูดหายใจลึก ๆ แล้วหลับตาปาเป้าก้อนน้ำออกไปสุดแรง
ลูกโป่งน้ำลอยตุ๋ย ๆ ออกไป “ปุ๊บ” เสียงหนึ่ง ตกบนพื้นทรายห่างจากป้อมปราการไปเกือบเมตร แตกเป็นละอองน้ำเล็ก ๆ
ฟางอวี่ถงที่อยู่หลังป้อมปราการเห็นเข้า อดที่จะยิ้มเบา ๆ ปิดปากไม่ได้
อวี๋สือเจ๋อยืนอยู่หน้าป้อม ปรายตามองลูกโป่งน้ำลูกนั้นที่ “ยังไม่ทันได้ออกศึกก็จบชีวิตเสียแล้ว” สีหน้าไร้อารมณ์
“ซูเหยียนฮวน! ความแม่นของเธอเนี่ย...” เจียงอวิ๋นโย่วยกมือปิดหน้า ไม่อยากมอง
“นายเก่งนายก็ลองทำดูสิ! อย่ามัวแต่นักเลงปาก!” ซูเหยียนฮวนโกรธจนหน้าแดง
“ทำก็ทำ!” เจียงอวิ๋นโย่วลูบแขนเสื้อที่ไม่มีอยู่จริง วิ่งกระโจนสองก้าว ใช้แรงสุดชีวิตปาเข้าไป!
ลูกโป่งน้ำพุ่งออกไปจริง ๆ แต่ทิศทางเบี้ยวไปไกลมาก มุ่งตรงไปยังชั้นวางอุปกรณ์ของทีมงานข้าง ๆ