เขาออกแรงดึงเพียงเล็กน้อย ก็พาเธอลุกขึ้นจากโซฟานุ่มๆ ได้
ซูจือผลุน result ตามแรงของเขาลุกขึ้นยืน ชุดสีฟ้าครามกระจายตัว "พรึ่บ" ร่วงลงมา ต่างหูมุกแกว่งไกวเป็นประกายระยิบระยับ
เธอยืนตัวตรง พยายามดึงมือออก ทว่าไม่หลุด ก็ปล่อยให้เขาจูงไป แต่ร่างกายเกร็งตรงเป๊ะ ริมฝีปากยังไม่วายกระซิบเสียงเบา
"...ที่หนึ่งก็เก่งนักหรอกนะ"
[หยิกแล้ว! เธอหยิกเขา! ฮ่าๆๆ แก้แค้นที่ตัวเองไม่ได้ที่หนึ่งสินะ!]
["ก็เธอนี่แหละ ทำให้ฉันได้แค่ที่สอง" — ฉันอ่านปากออก!]
[จับมือแล้วจับมือแล้ว! กู้เหยียนจับแน่นมาก! กลัวจะหนีไปใช่ไหม!]
[ซูจือยืนตัวตรงมาก ทั้งตัวเขียนคำว่า "ไม่ยอม" แต่กลับว่านอนสอนง่ายกับมือ!]
["ที่หนึ่งก็เก่งนักหรอกนะ"—ฮ่าๆ น่ารักจะตาย! ซูจือเธอจริงจังกับอันดับสองมาก!]
[กู้เหยียน: อืม ก็เก่งจริงๆ นั่นแหละ ซูจือ: ...น่ารำคาญ!]
พิธีกรกลั้นขำ รีบพูดสานต่อ:
"ขอแสดงความยินดีกับคุณกู้และคุณซูจือ ที่จับคู่กันสำเร็จ! ดูท่าเป้าหมายของคุณกู้ชัดเจนมาก! เอาล่ะ เมื่อคุณกู้เลือกแล้ว คุณซูจือก็ถือว่าถูกเลือกไปแล้วนะคะ"
"ต่อไป ขอเชิญอันดับสอง คุณซูจือ... เอ๊ะ เดี๋ยวก่อน คุณซูจือถูกเลือกไปแล้ว งั้นเราขอเชิญอันดับสาม คุณเฉินอี้หวยเลยค่ะ!"
สปอตไลท์ย้ายจากสองคนที่ติดกันราวกับตังเม ไปส่องที่เสิ่นอี้หวย