เสียงพูดจบลง เอฟเฟกต์บนจอขนาดใหญ่เปลี่ยนอีกครั้ง เครื่องหมายคำถามที่กระเด้งกระดอนนั้นระเบิดออกมาเป็นเสียงดังติดกันอย่างตูมตามจังหวะ พร้อมกับเสียงเอฟเฟกต์ที่เร้าใจยิ่งกว่า เผยให้เห็นชื่อและจำนวนโหวตด้านล่าง
อันดับหนึ่ง: กู้เหยียน (จำนวนโหวต: ตัวเลขที่น่ากลัวจนทิ้งห่างแบบไม่เห็นฝุ่น)
อันดับสอง: ซูจือ (จำนวนโหวต: ตามมาติดๆ แต่ทิ้งห่างจากอันดับถัดไปแบบขาดช่วง)
อันดับสาม: เสิ่นอี้หวย
อันดับสี่: ฟางอวี่ถง
อันดับห้า: หานจิ้งเสวี่ย
อันดับหก: ซูเหยียนฮวน
อันดับเจ็ด: เจียงอวิ๋นโย่ว
อันดับแปด: อวี๋สือเจ๋อ
บนเวทีเงียบลงชั่วขณะ มีเพียงเสียงกองไฟแตกปะทุเป็นระยะ
สายตาของทุกคน เริ่มจากจ้องเขม็งไปที่ชื่อที่เปล่งประกายระยิบระยับที่สุดบนจอใหญ่พร้อมกัน
หยุดไปหนึ่งวินาที แล้วก็หันไปทางเดียวกันอย่างพร้อมเพรียว จ้องไปที่คนที่นั่งข้างเสิ่นอี้หวย ซึ่งกำลังจัดปลายแขนเสื้อของตัวเองด้วยสีหน้านิ่งสงบ
ซูเหยียนฮวนตื่นเต้นจนคว้าแขนซูจือไว้แน่น เสียงที่แผ่วเบาลงเต็มไปด้วยความดีใจระเบิดออกมา:
“ว้าว! พี่จื่อจื่อ! อันดับสอง! คุณกู้ได้ที่หนึ่ง! ฉันรู้แล้ว! ฉันรู้แล้วว่าเป็นแบบนี้!!! ”
ซูจือถูกเธอดึงจนตัวโยก สายตากวาดไปที่ข้อความ “อันดับสอง” ใหญ่โตบนจอ สายตาสื่อความหมายชัดเจนว่า “ผู้ชมรุ่นนี้ไม่รู้จักของดี!!! ”
เธอจ้องจอแวบหนึ่ง แล้วก็เหลือบไปมองคนที่ได้อันดับหนึ่งฝั่งตรงข้ามอย่างรวดเร็ว