ส่งข้อความเสร็จ เธอวางโทรศัพท์ไว้ข้าง ๆ ลุกขึ้นเดินไปที่หน้าต่าง แล้วยืดเส้นยืดสายครั้งใหญ่
ถึงตอนนี้ถึงได้รู้สึกว่าไหล่และข้อมือเพราะค้างท่าเดิมมานาน เริ่มปวดตื้อ ๆ หน่อย ๆ
แต่ในใจกลับมีความรู้สึกประหลาด ที่เต็มเปี่ยมและอบอุ่นใจอย่างประหลาด ปนกับความภาคภูมิใจเล็ก ๆ น้อย ๆ หลังเสร็จงาน
เธอหันกลับไป มองภาพบนขาตั้งภาพเป็นครั้งสุดท้าย
ซูจือผ่อนลมหายใจออกมาเบา ๆ มุมปากเผลอยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว ก่อเป็นรอยยิ้มสดใสที่แฝงความทะนงนิด ๆ
สมเป็นเธอ!
สายตาขนาดนี้ ฝีมือถ่ายทอดขนาดนี้ อารมณ์และพลังขนาดนี้!
ซูจือลงมือเมื่อไหร่ มีหรือไม่มีของจริง!
เอาล่ะ วันนี้จบคอร์สเรียนศิลปะอย่างสมบูรณ์!
เลิกงาน!
อีกด้านหนึ่ง ในห้องประชุมชั้นบนสุดของกู้ซื่อกรุ๊ป บรรยากาศเคร่งขรึม
จออิเล็กทรอนิกส์ขนาดใหญ่กำลังวิ่งผ่านตารางข้อมูลทางการเงินอันซับซ้อน ผู้บริหารหลายคนนั่งตัวตรง ผลัดกันรายงาน
กู้เหยียนนั่งอยู่ตำแหน่งประธาน ข้างมือคือแท็บเล็ตที่เปิดอยู่ บนหน้าจอคือการวิเคราะห์รายได้รายไตรมาสที่กำลังพูดคุยกันอยู่ กำลังฉายผ่านจอให้ทุกคนดูร่วมกัน
นิ้วของเขากระทุ้งขอบแท็บเล็ตอย่างไม่รู้ตัว สายตามองที่หน้าจอ ฟังการวิเคราะห์ความผันผวนของตัวเลขหนึ่ง
ในตอนนั้นเอง ที่ขอบบนสุดของหน้าจอแท็บเล็ต ก็มีข้อความตัวอย่างจากวีแชทเลื่อนลงมาอย่างเงียบ ๆ
มาจากบัญชีวีแชทที่ตั้งชื่อว่า «หนั่วหนั่ว»
เป็นรูปภาพ
สายตาของกู้เหยียนหยุดชะงักไปเล็กน้อยจนแทบไม่มีใครสังเกต