"อื้ม ไปได้สวยดี ช่วงนี้หางานขายได้ก่อน"
ซูจิ้นไม่ได้พูดแบบตัดขาด แต่สุดท้ายก็เลือกที่จะโกหกเสิ่นเหยียน
เพื่อแผนการของเธอ เธอจำเป็นต้องทำแบบนี้ เธอไม่มีทางเลือกอื่น
แต่แววตาเย็นชาลุ่มลึกนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะแอบมองเสิ่นเหยียนที่อยู่ข้างกาย
หวังเพียงว่าเมื่อถึงวันนั้น เสิ่นเหยียนจะให้อภัยเธอ...
"ได้นี่ ขายอะไรเหรอ? มีเงินเดือนพื้นฐานไหม?"
เสิ่นเหยียนไม่ค่อยสงสัยคำพูดของซูจิ้นเท่าไหร่ ยังไงงานขายก็หาง่ายอยู่แล้ว และรายได้ขั้นสูงก็ไม่น้อย
บางทีซูจิ้นอาจจะกลับตัวกลับใจได้ด้วยวิธีนี้ก็ได้
เห็นเสิ่นเหยียนไม่มีทีท่าสงสัยเธอเลย ซูจิ้นก็โล่งใจ แต่ในใจกลับรู้สึกหงุดหงิดแปลกๆ ขึ้นมา
เหมือนกับว่าได้ทำอะไรผิดไป...
"ขายรถ เงินเดือนพื้นฐานสี่พัน ขายได้คันละหนึ่งพัน"
โชคดีที่ซูจิ้นเตรียมข้อมูลเรื่องนี้ไว้ล่วงหน้า ยังไงเธอก็ต้องใช้ตัวตนนี้ไปอีกนาน
แต่จริงๆ แล้วเธอก็ยังกังวลว่าเงินเดือนพื้นฐานสี่พันจะน้อยเกินไป
ยังไงตอนนี้ถ้าเงินเดือนผู้หญิงต่ำกว่าหกพัน โดยทั่วไปก็จะหาผู้ชายไม่ได้
ผู้ชายธรรมดาๆ ยังต้องการให้ผู้หญิงมีรายได้เดือนละหมื่นขึ้นไป แล้วยิ่งไม่ต้องพูดถึงคนอย่างเสิ่นเหยียนเลย...