"คุณ...คุณไม่ได้ล้อเล่นใช่มั้ย..."
ตอนนี้เจียงเฉียนรู้สึกได้เพียงว่าหัวใจของเธอเหมือนถูกเข็มแทงทะลุ
เธอไม่กล้าแม้แต่จะเชื่อ เก็บความหวังสุดท้ายไว้ เพื่อดิ้นรนครั้งสุดท้าย
เพียงแต่คำตอบที่เฉินเหยียนพูดต่อจากนี้ ได้ทำลายเกราะป้องกันสุดท้ายของเธอจนแหลกสลาย
"ไม่ได้ล้อเล่นนะ ผมแต่งงานมาหนึ่งปีกว่าแล้ว"
เฉินเหยียนมองเจียงเฉียนตรงหน้าที่ดูสีหน้าไม่ค่อยดี ก็เอ่ยปากถามด้วยความเป็นห่วง
"คุณไม่เป็นไรนะ? ถ้าไม่สบาย ผมจะช่วยโทร 120 ให้"
เขายังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ ถ้าคนนี้จะมาหาเรื่องใส่เขาทีหลัง เขาไม่ยอมแน่นอน!
"ฉัน...ฉันไม่เป็นไร..."
เจียงเฉียนกัดปลายลิ้นตัวเองแน่น สุดกำลังจะกลั้นน้ำตาที่เอ่อล้นอยู่ในเบ้าตา
วันนี้ลมแรงจริงๆ นะ...
ก็ให้โอกาสเธอได้เจอเฉินเหยียนอีกครั้ง ก็ให้ความหวังกับเธอแล้วแท้ๆ......
ก็ให้โอกาสเธอได้เจอเฉินเหยียนอีกครั้ง ให้ความหวังกับเธอแล้วแท้ๆ...
"ฮ่าๆ ใครกันนะโชคดีขนาดนี้ ได้แต่งงานกับหัวหน้าห้องเฉินของเรา"
เธอฝืนยิ้มออกมาเล็กน้อย เนื่องจากเฉินเหยียนแต่งงานไปแล้ว ความรู้สึกในใจเธอครั้งนั้น ก็ควรจะจมลงสู่ก้นน้ำตลอดไป