ฮึ ใครไม่รู้จักก็วางสายทิ้งไปเลย
ถ้าไม่ใช่เพราะกู้ชิงเสวี่ยยังเป็นเพื่อนร่วมชั้นกับเขา ตอนส่งการบ้านอะไรแบบนี้อาจจะมีประโยชน์ เสิ่นเหยียนคงบล็อกเธอไปนานแล้ว
บ้าเอ๊ย อยากมีฮาเร็มไปหาคนอื่นเถอะ อย่ามายุ่งกับเขา
อีกฝ่ายอย่างกู้ชิงเสวี่ย พอได้ยินเสียงวางสายจากโทรศัพท์ มือเรียวบางของเธอก็กำจอแน่น
แรงมากจนแม้แต่โทรศัพท์รุ่นใหม่ล่าสุดอย่างไอโฟนเครื่องนี้ ยังส่งเสียงก๊อกแก๊กเบา ๆ ออกมา
เสิ่นเหยียนกล้าวางสายเธอจริง ๆ น่ะ!
ทำไมล่ะ ผู้หญิงอย่างซูจิ้นมันดีขนาดนั้นเลยเหรอ? ถึงขั้นที่เสิ่นเหยียนต้องปฏิบัติกับเธอแบบนั้น?
สูดหายใจเข้าลึก ๆ หลายครั้ง กู้ชิงเสวี่ยถึงจะใจเย็นลงได้
ไม่เป็นไร เธอไม่รีบ เธอมีเวลา และเธอกับเสิ่นเหยียนก็ยังเป็นเพื่อนร่วมชั้นกัน
อ้อ เธอนึกออกแล้ว เสิ่นเหยียนดูเหมือนจะมีคุณยายอยู่คนหนึ่งใช่ไหม เย็นนี้พอดีมีเวลา
ตอนนี้เสิ่นเหยียนมองตู้เย็นที่ว่างเปล่า แล้วก็เก็บของลงไปซื้อของที่ซูเปอร์มาร์เก็ตข้างล่าง
ระหว่างนั้นก็เอาผ้าของเมื่อวานไปใส่เครื่องซักผ้าด้วย ช่วงนี้อากาศร้อน ตากวันนี้พรุ่งนี้ก็แห้ง พรุ่งนี้ไปเรียนจะได้มีเสื้อเปลี่ยน