"โอเค รอสักครู่"
ซูจิ้นค่อย ๆ ลุกขึ้น พยายามควบคุมสายตาไม่ให้มองไปทางเสิ่นเหยียน แต่ต่อให้เธอพยายามแค่ไหน หางตาก็ยังเหลือบไปเห็นผืนขาวบริสุทธิ์นั่น......
"ฉันวางไว้หน้าประตูนะ......"
เพียงแต่ซูจิ้นยังพูดไม่ทันจบ ประตูกระจกห้องน้ำก็เปิดออกเป็นช่องเล็ก ๆ แขนเรียวขาวดั่งหยกก็ยื่นออกมาจากช่องนั้นโดยตรง คว้าผ้าขนหนูอาบน้ำในมือของซูจิ้นไป
!!!
"ขอบใจนะ ฉันเป่าผมแป๊บเดียว เสร็จแล้วก็ออกไป"
กลิ่นหอมอ่อน ๆ ลอยออกมาจากช่องว่างของประตูห้องน้ำ
ตอนนี้ซูจิ้นยืนนิ่งงันอยู่หน้าประตูห้องน้ำ ในหัวเต็มไปด้วยภาพแขนขาวสะอาดของเสิ่นเหยียนเมื่อครู่
ตอนนี้เสิ่นเหยียน ไม่ระวังตัวเธอเลยแม้แต่น้อยจริง ๆ หรือ?
ก่อนหน้านี้ ทุกคืนที่เสิ่นเหยียนอาบน้ำ จะต้องล็อกประตูห้องให้แน่นหนาถึงจะวางใจ
ถ้าเมื่อกี้เธอคิดจะทำ แค่ผลักเบา ๆ ก็เข้าไปจัดการเสิ่นเหยียนได้ทันที
หรือว่า เสิ่นเหยียนกำลังลองเชิงเธออยู่กันแน่ ลองดูว่าเส้นตายของเธออยู่ตรงไหน ลองดูว่าเธอจะลงมือจริงหรือเปล่า
ระหว่างที่ซูจิ้นยังครุ่นคิดอะไรอยู่ เสิ่นเหยียนก็เป่าผมเสร็จเรียบร้อยแล้ว พันผ้าขนหนูอาบน้ำรอบตัวอย่างไม่ใส่ใจ แล้วก็ผลักประตูเดินออกมาโดยตรง