เสิ่นเหยียนค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อที่หน้าอกของตัวเอง แล้วหันไปมองกระจกด้านหลัง พบว่ามองเห็นซูจิ้นที่นั่งอยู่ริมเตียง ก้มหน้าก้มตาดูโทรศัพท์
แต่มือที่ถือโทรศัพท์ของเธอนั้น ดูเหมือนจะสั่นน้อยๆ อยู่นะ?
แต่เสิ่นเหยียนก็ไม่ได้คิดอะไรให้มากความ กระจกในห้องน้ำน่าจะเป็นกระจกทางเดียว ข้างนอกมองไม่เห็นข้างใน เขาเลยขี้เกียจจะดึงม่านอาบน้ำ
ส่วนซูจิ้นในตอนนี้ สองขายาวสีขาวสะอาด เรียวยาว และอวบอิ่มทับกัน สายตามองไปที่หน้าจอโทรศัพท์ แต่ใจกลับนิ่งไม่ลงเลยสักนิด
พอเห็นว่าเสิ่นเหยียนไม่มีทีท่าจะดึงม่านอาบน้ำ จิตใจของซูจิ้นก็ตกอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก
เธอคิดว่า จะไปเตือนเสิ่นเหยียนดีไหม ที่จริงข้างนอกมองเห็นข้างใน.......
แต่ไม่รู้ว่าทำไม ลึกๆ ในใจเธอไม่อยากไปเตือนเลยสักนิด
ช่างเถอะ ช่างเถอะ ไม่ดูก็ได้ เตือนไปก็ดูเหมือนเธอเสแสร้งเปล่าๆ
เพียงแต่ ปกติเธอที่เข้าสมาธิได้ง่ายมาก ตอนนี้กลับมีสมาธิไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว หัวใจดวงนั้น ไม่เคยเต้นเร็วเท่าวันนี้มาก่อนเลย
จะให้โทษซูจิ้นก็ไม่ได้ ผู้หญิงคนไหนกันที่เจอสถานการณ์แบบนี้แล้วยังทำใจสงบได้?