“จือจือ?” ต้วนหลิงอี้เรียกเธอ
ฮั่วอีมองใบหน้าที่ปรากฏบนจอ ภาพทุกอย่างในวัยเยาว์ของพวกเขาผุดขึ้นมาในหัว ต้วนหลิงอี้เมื่อก่อนเป็นคนหม่นหมองมาก
เขาไม่ชอบพูด ไม่ชอบคบหากับใคร
ในดวงตาคู่นั้นมีแต่ความไร้ชีวิตชีวา ราวกับไม่ใส่ใจสิ่งใดทั้งสิ้น
เธอรู้ดีว่าต้องเผชิญความทุกข์ยากในครอบครัวเดิมมากแค่ไหน จึงเข้าอกเข้าใจต้วนหลิงอี้ได้ และเข้าใจด้านมืดมนของเขา ต้วนหลิงอี้ถูกพากลับตระกูลต้วนตอนอายุสิบกว่าขวบ เวลานั้นคนในตระกูลต้วนต่างกีดกันเขา
แม่ของต้วนหลิงอี้ถูกหลอกให้รัก
พ่อของเขาเป็นคนเจ้าชู้ ครั้งหนึ่งเดินทางไปตรวจงานที่ซูโจว แล้วประสบอุบัติเหตุกะทันหันบนเขา แม่ของเขาช่วยชีวิตและพากลับบ้าน ครอบครัวของเธอเรียบง่ายและใจดี อีกทั้งแม่ของต้วนหลิงอี้ยังเป็นคนงดงาม พ่อของเขาจึงเกิดหวั่นไหว ทั้งคู่ตกหลุมรักกันระหว่างที่ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน
ตอนนั้นพ่อของต้วนหลิงอี้ปกปิดว่าตนมีภรรยาแล้ว
การตรวจงานที่นั่นต้องใช้เวลาหนึ่งเดือน
สำหรับผู้ชายเจนจัดเรื่องรักใคร่ แม่ของต้วนหลิงอี้ใสซื่อเกินกว่าจะรับมือได้
หลังจากนั้นพ่อของต้วนหลิงอี้ก็จากไป
และไม่เคยส่งข่าวมาอีกเลย
แต่ตอนนั้นเธอตั้งท้องต้วนหลิงอี้แล้ว
ในยุคนั้น การตั้งท้องก่อนแต่งจะถูกผู้คนประณามจนแทบไม่มีที่ยืน
แม่ของต้วนหลิงอี้ไม่เชื่อว่าเขาจะไม่กลับมาหาเธอ หลังรู้ว่าตั้งท้อง เธอรอคอยอยู่นาน แต่จนท้องเริ่มโตขึ้นก็ยังรอเขาไม่กลับมา ความหวังพังทลาย เธอจึงเข้าใจว่าตัวเองถูกทอดทิ้ง
แต่ความเจ็บปวดยังไม่จบ
ผู้คนซุบซิบนินทาและด่าทอ พ่อของเธอโกรธจนเส้นเลือดในสมองแตกและเป็นอัมพาต
ตอนนั้นเธอไม่มีทางเลือก จึงคลอดต้วนหลิงอี้ออกมา ทว่าร่างกายทรุดหนักลงอย่างรวดเร็วเพราะตกเลือดระหว่างคลอด ประกอบกับความทุกข์ใจที่สั่งสมมา บรรยากาศในครอบครัวจึงอึมครึมอยู่เสมอ
ต้วนหลิงอี้เติบโตท่ามกลางเสียงด่าทอของผู้คน
ถึงขั้นถูกกลั่นแกล้งและกีดกันโดยเจตนาเพราะเรื่องนี้