เวินซูสะดุ้งตกใจ
เธอหันไปมอง สบตากับกงซวี่ที่ยืนอยู่ตรงประตูพอดี
ในมือกงซวี่ยังถือกล่องเก็บความร้อนใส่อาหารอยู่ เห็นได้ชัดว่ามาส่งมื้อดึกให้ฮั่วเยี่ยน
แต่บังเอิญได้ยินบทสนทนาเรื่องแต่งงานของทั้งคู่เข้าพอดี
รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าเธอ ก่อนจะรีบเดินเข้ามาหาอย่างรวดเร็วและเอ่ยด้วยความยินดีว่า “พวกคุณตัดสินใจกันได้แล้วจริง ๆ เหรอ?”
เวินซูพลันรู้สึกกระอักกระอ่วนขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว จึงเหลือบมองฮั่วเยี่ยน
ถ้าเรื่องนี้มีแค่เธอกับฮั่วเยี่ยนที่รู้ ก็ไม่จำเป็นต้องรับมือกับความคาดหวังของใคร
แต่พอกงซวี่ได้ยินเข้า เรื่องก็เปลี่ยนไปทันที
การแต่งงานของพวกเขาไม่ได้เกิดจากความรักจริงใจ แต่กลับต้องให้คนอื่นทุ่มเทความจริงใจมาปฏิบัติต่อพวกเขา
“ฉันรู้อยู่แล้วว่าพวกคุณสองคนเหมาะสมกันขนาดนี้ ฮั่วเยี่ยน ฉันรับรองกับคุณได้เลยว่า ถึงเขาจะดูหัวโบราณ ไม่รู้จักเอาใจคน และทุ่มเทให้กับงานเต็มที่ แต่ก็เพราะอย่างนั้นแหละ เขาถึงไม่ยอมเสียเวลาไปสานสัมพันธ์กับใครนอกเหนือจากความสัมพันธ์แบบตัวต่อตัว เขาจะซื่อสัตย์กับคุณมากแน่นอน”
กงซวี่ไม่หวงคำชมลูกชายตัวเองเลยแม้แต่น้อย
เวินซูแทบจะเข้าใจความหมายที่ซ่อนอยู่ในคำพูดนั้น
กงซวี่คงรู้เรื่องสถานการณ์ของเธอแล้ว
ชีวิตแต่งงานครั้งก่อนจบลงอย่างน่าอัปยศ
กงซวี่กำลังปลอบใจให้เธอวางใจ
แต่ความจริงแล้วเธอไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้เลย การตกลงกับฮั่วเยี่ยนเป็นผลประโยชน์ร่วมกัน หากฮั่วเยี่ยนมีผู้หญิงที่ชอบอยู่แล้ว เธอก็ไม่มีวันขัดขวางเขา
แต่ตอนนี้กงซวี่รู้เรื่องเข้าแล้ว...
ดูเหมือนจะยิ่งจบเรื่องได้ยากกว่าเดิม
อย่างไรเสีย เดิมทีเธอก็ไม่ได้คิดจะจัดงานแต่ง ยิ่งไม่เคยคิดจะเปิดเผยต่อสาธารณะว่าการแต่งงานจอมปลอมครั้งนี้มีขึ้นเพียงเพื่อสิทธิในการเลี้ยงดูบุตร