เวินซูตอบอย่างเด็ดขาด ถึงกับต้องตั้งสติอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยประโยคนั้นออกมาอย่างจริงจัง
เธอไม่มีทางเลือกอื่นแล้วจริง ๆ ตระกูลเซิ่งรังแกเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า หากต้องการรับรองสิทธิ์ในการเลี้ยงดูลิ่งอี๋ ดูเหมือนจะเหลือเพียงหนทางนี้เท่านั้น
ถึงอย่างนั้น เวินซูก็ไม่อาจสนใจอะไรได้อีกในตอนนี้
ฮั่วเยี่ยนเองก็คิดไม่ถึงว่าจะเป็นเช่นนี้
เขาโบกมือเบา ๆ ส่งสัญญาณให้เลขาที่กำลังตกตะลึงอยู่ตรงประตูออกไป
เลขาได้สติ รีบถอยออกไปอย่างเงียบเชียบ
ฮั่วเยี่ยนมองสีหน้าของเวินซู มองความเร่งร้อนที่เอ่อล้นอยู่ในดวงตาเธอ
“ได้”
น้ำเสียงของเขาหนักแน่นมั่นคง
เขาตอบโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
หลังจากทำให้เวินซูวางใจแล้ว
เขาจึงพูดต่อว่า “แต่สถานการณ์ของผมอาจซับซ้อนนิดหน่อย ต้องเตรียมตัวกันก่อน”
ฮั่วเยี่ยนลากเก้าอี้เข้ามา ส่งสัญญาณให้เวินซูนั่งลง
จากนั้นจึงพิงขอบโต๊ะข้างเธอแล้วพูดต่อ “ตอนนี้ผมมีใบถิ่นที่อยู่ถาวรของอเมริกา ถึงพาสปอร์ตกับทะเบียนบ้านจะอยู่ในประเทศทั้งหมด แต่ก่อนหน้านี้ผมอยู่ที่อเมริกามานาน ถ้าเราจะจดทะเบียนสมรส ผมต้องให้ทางอเมริกาออกหนังสือรับรองว่าไม่มีคู่สมรสก่อน เรื่องนี้คุณยอมรอผมได้ไหม?”
เวินซูค่อย ๆ สงบลงแล้ว
ที่จริงเรื่องใบหย่าทำให้เธอขาดสติไปชั่วขณะ
ผู้ใหญ่สองคนจะจดทะเบียนสมรสกัน จะทำได้ทันทีเพียงเพราะใจร้อนเสียที่ไหน
เธอรู้สถานการณ์ของฮั่วเยี่ยนดี
หลายปีมานี้เขาประจำอยู่ต่างประเทศเป็นส่วนใหญ่ ต่อให้เป็นการจดทะเบียนในประเทศ ก็ยังต้องใช้เอกสารยืนยัน