คำพูดของเวินซูทั้งคมคายและรุนแรง
ใบหน้าของเจียงหรูเดี๋ยวซีดเดี๋ยวเขียว ใบหน้าอันงามสง่าหรูหราแทบบิดเบี้ยว หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างหนักโดยไม่รู้ตัว
เวินซูเสียสติไปแล้ว!
วันนี้เธอเสียสติจริง ๆ!
ถึงกับกล้าพูดจาลบหลู่เช่นนี้ออกมาได้!
แม้แต่เซิ่งเฉิงที่อยู่ไม่ไกลก็หน้าเคร่งขึ้นทันที ก่อนจะมองไปยังเซิ่งเจิงโจวซึ่งไม่คิดห้ามปรามความ “บ้าคลั่ง” ของเวินซูมาตั้งแต่ต้น
ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่เห็นด้วย
แม้แต่คุณหญิงผู้เฒ่าก็ไม่คาดคิดว่า การเรียกเวินซูมาที่นี่ในวันนี้จะมอบ “ความประหลาดใจ” เช่นนี้ให้ตระกูลเซิ่ง
นางกำลูกประคำแน่น “พอได้แล้ว! ยังขายหน้าไม่พออีกหรือ!”
คืนนี้เวินซูฉีกหน้ากากปกปิดความจริงออกแล้ว ตระกูลเซิ่งกลายเป็นตัวตลกให้คนในแวดวงเอาไปพูดคุยกันยามว่าง!
หากประธานอาวุโสที่อเมริการู้เรื่องนี้เข้า แล้วสอบสวนขึ้นมา ไม่มีใครได้ดีแน่
เวินซูมองคุณหญิงผู้เฒ่าด้วยแววตาเย็นเยียบ นางเสแสร้งเป็นผู้ทรงเมตตาแต่ภายในโหดเหี้ยมมาตั้งแต่ต้นจนจบ “คนที่ทำเรื่องนี้คือตระกูลเซิ่ง ฉันแค่พูดความจริง การที่พวกคุณขายหน้าแล้วยังไม่ห้ามปราม เป็นปัญหาที่ฝังรากอยู่ในตระกูลเซิ่ง ไม่ใช่เพราะคนอื่นพูดจาให้เสียหาย แล้วก็อย่ามารบกวนชีวิตสงบสุขของฉันอีก ไม่อย่างนั้นฉันไม่รับประกันว่าคราวหน้าจะทำอะไรอีก”