ตอนซูจื้อเหยาแอบอ้างตัวตน ทั้งที่ยังไม่ได้ยืนยันตัวตนให้แน่ชัดด้วยซ้ำ
กลับมีเรื่องมากมายผลักดันให้การยกเลิกการหมั้นหมายดำเนินไป
จนสองตระกูลจำต้องมาพบกันเพื่อจัดการเรื่องนี้
ใครจะคิดว่าซูจื้อเหยาซึ่งเป็นแค่ตัวปลอม จะตัดขาดหนังสือหมั้นหมายที่สองตระกูลควรได้มีร่วมกันอย่างถูกต้องชอบธรรมไปได้จริง ๆ
หากตอนนั้นไม่ได้ยกเลิกการหมั้นหมาย เวินซูกับฮั่วเยี่ยนในวันนี้ก็คงเป็นคู่ที่ทุกคนเห็นพ้อง และเป็นไปตามคำสั่งของบิดามารดากับแม่สื่อ
อวี้เหยี่ยนเว่ยหรี่ตามองแผ่นหลังของเซิ่งเจิงโจว
เขาไม่รู้ว่าฮั่วเยี่ยนคิดอย่างไร
แต่ที่ผู้อาวุโสตระกูลฮั่วเห็นชอบให้ยกเลิกการหมั้นหมาย คงไม่ใช่เพราะชอบเวินซูจริง ๆ หากแต่ไม่อยากถูกตระกูลอวี้ควบคุม ฮั่วเยี่ยนเป็นทายาทของตระกูลฮั่ว พวกเขาคงไม่ยอมให้ผู้มีอำนาจของตระกูลต้องเสียเวลาในชีวิตไปกับคู่หมั้นที่ยังไม่รู้ว่าเป็นหรือตายอยู่ตลอด
พอดีกับที่เวินซูปรากฏตัวขึ้น
บางทีพวกเขาอาจมองเวินซูเป็นเพียงข้ออ้างและทางลงให้ตัวเอง
ส่วนเรื่องความจริงใจ...
คงต้องดูกันไปอีกนาน
ตอนนี้ไม่มีหนังสือหมั้นหมายแล้ว
สถานการณ์กลับกลายเป็นกระอักกระอ่วน ต่างฝ่ายต่างเริ่มคิดกันไปคนละทาง
ถึงขั้นที่ตระกูลอวี้ต้องพิจารณาด้วยว่าตระกูลฮั่วไว้ใจได้จริงหรือไม่ ทำให้ต้องรอบคอบกับเรื่องแต่งงานนี้ยิ่งกว่าเดิม
เรื่องที่เวินซูกับฮั่วเยี่ยนจะแต่งงานกัน...
ตระกูลอวี้คงต้องคิดให้ถี่ถ้วนแล้ว
-
เหอหว่านอินไม่ได้รบกวนเหวินชิงซงมากเกินไป
เธอมองออกว่าอาการของเหวินชิงซงไม่ค่อยดี แม้จะมีเรื่องเกี่ยวกับลั่วเฉียวมากมายที่อยากถาม แต่ก็ทำได้เพียงอดกลั้นไว้
ก่อนจากไป
ดวงตาทั้งสองข้างของเธอเอ่อคลอด้วยน้ำตา มือกุมมือเวินซูไว้แน่น พลางลูบไล้ราวกับต้องการยืนยันว่าเป็นเรื่องจริง