ในงานมีคนอยู่มากมาย แต่เหอหว่านอินกลับมองออกแทบจะทันทีว่าอวี้เหยี่ยนเว่ยกำลังมองใคร
บังเอิญเหลือเกิน
เวินซูหันไปมองหาใครบางคนพอดี
เหอหว่านอินอดอุทานไม่ได้ “เอ๊ะ”
“สาวน้อยคนนี้หน้าตาสะสวย รูปร่างก็ดีด้วยนี่นา ว่าแต่คุณชอบเธอหรือ?”
เธอหรี่ตาถาม
อวี้เหยี่ยนเว่ยถึงกับกลั้นไอไว้ไม่อยู่ พลันเห็นเซิ่งเจิงโจวสังเกตเห็นเขาเช่นกัน สายตาจึงมองมาทางนี้
เขาขมวดคิ้ว ก่อนเอ่ยกับคุณย่าอย่างจริงจัง “คุณย่า อย่าพูดเหลวไหลสิครับ แค่เพื่อนคนหนึ่งที่รู้จักกันเท่านั้น”
เหอหว่านอินอดรู้สึกเสียดายไม่ได้
เธอเป็นคนเชื่อในความรู้สึกแรกพบ และไม่รู้ทำไมถึงรู้สึกถูกชะตากับสาวน้อยคนนี้เหลือเกิน
“ถ้าอย่างนั้นมาตรฐานคุณก็สูงเกินไปแล้ว สมควรขึ้นคานจริง ๆ” เหอหว่านอินหัวเราะเยาะ
เธอไม่สนใจอวี้เหยี่ยนเว่ยอีก ก้าวฉับ ๆ มุ่งตรงไปทางเวินซู
อวี้เหยี่ยนเว่ยกลัวว่ายายแก่จอมอารมณ์ร้อนของตนจะพูดอะไรผิด ๆ จึงรีบตามไป
เดิมทีในงาน ผู้แทนบริษัทยาและนักลงทุนจากแต่ละแห่งกำลังทักทายกัน
ไม่รู้ว่าใครเป็นคนสังเกตเห็นเหอหว่านอินก่อน
ผู้คนส่วนใหญ่ที่นั่งอยู่ล้วนลุกพรวดขึ้นแทบจะพร้อมกัน
ความเคารพที่แสดงออกมานั้นเห็นได้ชัด
เวินซูก็หันไปมองเช่นกัน
หญิงชราที่เดินตรงเข้ามาสวมเสื้อคลุมทรงทันสมัย ดูกระฉับกระเฉง แววตาคมกริบ แม้ริมฝีปากจะมีรอยยิ้ม แต่ก็ยังเปี่ยมด้วยบารมี
เวินซูเคยเห็นเหอหว่านอินในข่าวที่เผยแพร่ต่อสาธารณะ รายงานด้านการวิจัย และบทสัมภาษณ์บุคคลสำคัญจากมหาวิทยาลัยหลายแห่ง
เธอลุกขึ้นทันที
ซูจื้อเหยาก็เผยสีหน้าตื่นเต้นยินดีอย่างยิ่ง
วันนี้ที่เธอมาที่นี่ นอกจากรู้ว่าเฮ่อจื้อจะได้รับอนุมัติยาแล้ว ยังรู้ล่วงหน้าด้วยว่าคุณเหอเป็นประธาน