/> ̳0เห็นได้ชัดว่านี่เป็นเรื่องในครอบครัวตระกูลอวี้
เดิมทีเซิ่งเจิงโจวก็ไม่ได้คิดจะเข้าไปยุ่ง ตั้งแต่ต้นจนจบเขาเพียงทำตัวเป็นผู้ชม ทว่าถ้อยคำที่เอ่ยออกมาอย่างสงบนิ่งในตอนนี้กลับแฝงความเด็ดขาดเหี้ยมเกรียมจนชวนให้ขวัญผวา
เวินซูจ้องมองเซิ่งเจิงโจวไม่วางตา
อารมณ์ที่พยายามข่มกลั้นไว้ดูเหมือนจะปะทุขึ้นได้ทุกเมื่อ
“คุณหมายความว่ายังไง?” อวี้เหยี่ยนเว่ยเค้นคำถามลอดไรฟัน
“ประธานเซิ่ง คุณกับเสี่ยวซูหย่ากันแล้ว ยังจะเข้ามายุ่งเรื่องวุ่นวายในตระกูลอวี้อีกหรือคะ?” สวี่จือหรานได้สติกลับมา เธอสูดหายใจลึก พยายามควบคุมอารมณ์ที่แทบจะปั่นป่วนจนยากระงับ
ตัวตนของอวี้ซีถูกเปิดเผยในจังหวะที่เธอกำลังบาดเจ็บพอดี
อวี้ฉิ่งเฉิงล่วงรู้ความลับนี้แล้ว แววตาที่มองเธอไม่มีความรู้สึกผิดติดค้างอีกต่อไป เหลือเพียงความเกลียดชังและชิงชัง เขาไม่มีวันให้อภัยเธอ และอาจถึงขั้นตัดขาดกับเธออย่างสิ้นเชิง ทำให้เธอไม่มีวันได้พบเขาอีก นั่นทำให้เธอเจ็บปวดแทบขาดใจ
เดิมทีความลับนี้น่าจะถูกปิดบังไปชั่วชีวิต
แต่ตอนนี้ลูกสาวแท้ ๆ ของเธอกลับเป็นคนฉีกเกราะป้องกันของเธอออกด้วยมือตัวเอง ผลักเธอตกหน้าผา
“คุณเป็นคนตระกูลอวี้หรือไง?” เซิ่งเจิงโจวปรายตามองไปทางนั้น
แววตาเย็นชาและเย้ยหยัน
“ประธานเซิ่งน้อย มีอะไรก็พูดมาตรง ๆ” เหอหว่านอินปวดศีรษะอย่างหนัก เธอฝืนทนความไม่สบายตัว แล้วยังคงนั่งหลังตรง
“ผมคิดว่าท่านประธานเหอกับประธานอวี้ควรไปพบแม่ของเวินซู เหวินรั่ว”
สิ้นเสียงเซิ่งเจิงโจว
สีหน้าของสวี่จือหรานพลันเปลี่ยนไปอย่างมาก
แววตาเศร้าสร้อยราวกับจะทรุดลงทุกเมื่อแข็งค้างไปแทบจะทันที