เวินซูตะลึงงัน
แววตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
เดิมทีเธอคิดว่าที่ฮั่วเยี่ยนมาร่วมงานวันนี้ ก็เพื่อไม่ให้เธอต้องปิดบังเรื่องที่เขาจะแข่งขันกับเซิ่งเจิงโจว เขาจึงเลือกบอกให้เธอรู้ทุกอย่างอย่างชัดเจน
แต่ใครจะคิดว่า...
ถอนเอกสารประมูลแล้วหรือ?
สีหน้าของเซิ่งเจิงโจวไม่เปลี่ยน ทว่าดวงตากลับเย็นชา
เขาขมวดคิ้วลงเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยขึ้นหลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง “คุณฮั่วหมายความว่าอย่างไร”
ฮั่วเยี่ยนมองเขาอีกครั้ง “ผมบอกว่า คุณประธานเซิ่งประเมินความรู้สึกที่ผมมีต่อเวินซูต่ำเกินไป คุณดูแคลนความจริงใจที่ผมมีให้เธอ เพราะอย่างนั้นคุณถึงไม่คิดว่าผมจะทำแบบนี้”
“คุณประธานเซิ่ง ผมรักเวินซู จริงจังกว่าที่คุณคิด”
แม้เสียงของฮั่วเยี่ยนจะมีเพียงพวกเขาสามคนที่ได้ยิน แต่ทุกคำกลับชัดเจนอย่างยิ่ง เข้าหูทุกคนทีละคำ
จนไม่มีใครหลบเลี่ยงได้
เซิ่งเจิงโจวยืนอยู่ในเงาสลัว ครู่หนึ่งกลับยากจะมองออกว่าเขามีสีหน้าเช่นไร
ถ้อยคำของฮั่วเยี่ยนยังดังก้องชัดเจนในหู
รัก จริงจัง และเต็มใจยอมสละ
ฮั่วเยี่ยนแสดงความจริงใจและความมุ่งมั่นต่อเวินซูต่อหน้าเขา
ผ่านไปเนิ่นนาน มุมปากของเซิ่งเจิงโจวขยับ “คุณฮั่วยังไม่ได้เข้ารับช่วงดูแลตระกูลฮั่วอย่างเป็นทางการ แต่กลับโน้มน้าวคนทั้งตระกูลได้แล้วหรือ”
ฮั่วเยี่ยนตอบว่า “นั่นเป็นเรื่องของผม คุณประธานเซิ่งรู้แค่ว่าผมรู้สึกอย่างไรกับเวินซูก็พอ”
รอบข้างยังคงวุ่นวาย
แต่บริเวณนี้กลับราวกับถูกปิดเสียง
เวินซูยิ่งตะลึงจนไม่รู้ว่าจะตอบสนองอย่างไร
เธอตกใจจริง ๆ
เธอเคยศึกษาที่ดินผืนนี้มาแล้ว เมื่อหลายปีก่อนก็เคยมีการแย่งชิงกันอย่างดุเดือด
ทำเลทองที่สุด หลายบริษัททุ่มเททุกอย่างเพื่อแย่งชิงมาให้ได้
ด้วยภูมิหลังของฮั่วเยี่ยน เขาเป็นคนที่มีโอกาสชนะประมูลมากที่สุด แต่ตอนนี้กลับ...ถอนเอกสารประมูล