เดิมทีมิติลับมายาเพราะการพังทลายของพื้นที่คู่จิตวิญญาณสองแห่งก็ไม่มั่นคงอยู่แล้ว อืม แห่งหนึ่งถูกเยี่ยวั่นวั่นระเบิด อีกแห่งเสิ่นหนันโจวระเบิด
ส่วนตอนนี้
กระบี่ของไป๋เจี่ยนฟาดฟัน ทำลายสิ่งค้ำจุนสุดท้ายจนสิ้น
ทุกคนได้ยินเสียง และเห็นรอยร้าวบนท้องฟ้าขยายใหญ่ขึ้น ราวกับความมืดมาเยือน แสงสว่างพลันดับวูบ มืดลงทุกขณะ
มีเพียงแสงกระบี่ที่ยังเจิดจ้า!
ในดวงตาของไป๋เจี่ยนไม่มีแววหวั่นถอยแม้แต่น้อย นางมีเพียงความคิดเดียว——ผู้ใดรังแกศิษย์น้องเล็กก็สมควรถูกสั่งสอน!
ตีให้แหลก!
แววตาของไป๋เจี่ยนหนักแน่นขึ้นเรื่อยๆ
พลังกระบี่ในยามนี้ กลับยิ่งซ้อนทับเพิ่มขึ้น!
ทุกคนล้วนตกตะลึงกับสิ่งนี้
[พรวด]
จี้ฉางหวยทนต่อไปไม่ไหวแล้ว
เลือดกองหนึ่งกระอักออกมา
พลังกระบี่ที่ไป๋เจี่ยนระเบิดออกช่างทรงพลังยิ่งนัก ในยามนี้ ผู้ที่อยู่ในขั้นแก่นทองคำปรีชาญาณสมบูรณ์กลับไม่ใช่เขา แต่เป็นไป๋เจี่ยน เพียงแต่พลังของกระบี่นี้ก็เกินขอบเขตแก่นทองคำไปแล้ว
มีพลังดุจขั้นหยวนอิง!
ตูม!
จี้ฉางหวยต้านทานไม่ไหวโดยสิ้นเชิง พลังกระบี่ระเบิดออก กระแทกเขาจมลงไปใต้ดิน โต้วหมิงกับเยี่ยเชี่ยนสีหน้าซีดเผือด ทั้งคู่ร้องลั่น: "ศิษย์พี่ใหญ่!"
โต้วหมิงตวาด: "ธาตุดิน ป้องกัน!"
แผ่นดินสั่นสะเทือน พลังวิญญาณหลั่งไหลไปยังร่างของจี้ฉางหวย สร้างแนวป้องกันอันแข็งแกร่งให้เขา โต้วหมิงพุ่งไปข้างกายจี้ฉางหวยโดยไม่คิดชีวิต ปกป้องคนผู้นั้นเอาไว้
เยี่ยเชี่ยนเองก็ตื่นจากความดื้อรั้นที่เต็มไปด้วยโทสะ คันธนูในมือนางเล็งตรงไปที่ไป๋เจี่ยน
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!
ศรเจ็ดดอกยิงออกไป
หลี่ว่านจือเก็บก้อนหินขึ้นมา "พี่ชายของข้าซิ"