【ชิงเชวี่ย: เขาเขาเขาพูดอะไรน่ะ?!】
ทุกคนแทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง
แค่เห็นเขาปรากฏตัว คนส่วนใหญ่ก็กลัวจนฉี่ราดไปแล้ว
【สก็อตต์: มะ ไม่ใช่ฉันพูดนะ! ฉะฉันน่ะชื่นชมเทพดาราแห่งการทำลายล้างมาตลอด ไม่ใช่ฉันพูดนะ... ไว้ชีวิตด้วย!!!】
คนใจเสาะบางส่วนถึงกับพูดจาไม่รู้เรื่อง พากันตัดขาดจากไป๋เอ้อโดยไม่รู้ตัว เผลอ ๆ ยังคิดจะคุกเข่าขอชีวิตอีกต่างหาก พวกเขาลืมไปสนิทว่านี่เป็นเพียงประสบการณ์รับชมภาพเหนือชั้นเท่านั้น
แต่ที่ทำให้พวกเขาร้อนใจคือ ขาของไป๋เอ้อกลับเหยียดตรงราวกับเสา ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ทำให้เขางอเข่าลงไม่ได้แม้แต่นิดเดียว!
【สก็อตต์: อยากตายหรือไง! ถ้าอยากตายก็อย่าลากฉันไปด้วยโว้ย!】
【ไคเนส: ภะ...ภักดี! ผมมีประโยชน์นะ ผมมอบความภักดีให้ท่านได้อย่างไม่มีวันสิ้นสุด เจ้าผู้สืบสายทองคำนี่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ผมช่วยกำจัดเขาให้ท่านได้!】
【อากลาเอีย: หึ น่าสมเพชจนชวนคลื่นไส้】
【นาคาเซีย: โอ้? ดูเหมือนพวกเราจะเห็นตรงกันไม่บ่อยนักสินะ】
ภายใต้แรงกดดันจากนานุค นาคาเซียตัวสั่นไปทั้งร่าง แต่แววตากลับแน่วแน่
หมอนี่มันตัวอะไรกันแน่?
จากนั้น...
【นาคาเซีย: ชื่อผู้ใช้ในแชตกลุ่มนี่มันอะไรกัน? เปลี่ยนให้ฉันเป็นอานาคาเซีย ซาโกรัสเดี๋ยวนี้!】
เมื่อมองเทพชั่วร้ายที่อยู่เหนือศีรษะ ซึ่งยากจะคาดเดาอารมณ์ได้ แต่มีพลังมากพอจะบดขยี้ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นให้แหลกเป็นผุยผง เหล่ามนุษย์ธรรมดาในแชตกลุ่มแทบหายใจไม่ออก
ขณะเดียวกัน ความมุ่งมั่นที่ส่งผ่านมาพร้อมกับการรับรู้ร่วมกัน—ความกล้าที่จะชักกระบี่ท้าทายเทพ หลังถูกกดดันจนถึงขีดสุด—ก็ทำให้หลายคนอดชื่นชมไม่ได้
【อะฮา: ฮี่ ๆ เปิดมาก็จัดฉากใหญ่เลยนี่นา! สะใจ!】
【มาร์ชเซเว่น: เมื่อกี้เขาพูดว่าอะไรนะ? ฉันไม่ได้ฟังผิดใช่ไหม! เขาจะทำลายใครนะ? นานุคเหรอ?!】
【เฮอร์ทา: เธอฟังไม่ผิดหรอก หมอนี่ใจกล้าใช้ได้เลยนะ ยังไม่รู้ว่าความสามารถจะคู่ควรกับคะแนนระดับเอสเอสเอสหรือเปล่า แต่แค่ตะโกนออกมาคำเดียวก็น่านับถือแล้ว】
【จิ่งหยวน: ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง ข้าหัวเราะเยาะฟ้าทั้งที่ถือดาบไว้ในมือ จะอยู่หรือไปก็ขอรักษาความกล้าไว้ดุจขุนเขาคุนหลุน เพียงเผชิญหน้ากันครั้งเดียว ก็สมกับคำกล่าวขานแล้ว!】
【ซิง: @ไป๋เอ้อ นายเหมือนจะบอกว่าคนในภาพคือนายใช่ไหม? ตอนนั้นนายกล้าทำได้ยังไง? แล้ว... นายยังรอดกลับมาได้ด้วยเหรอ? ทำได้ยังไงเนี่ย!】
【มาร์ชเซเว่น: นั่นสิ ๆ นานุคไม่ใช่คนที่ใครจะไปหาเรื่องได้ง่าย ๆ นายนี่มีเคล็ดลับอายุยืนอะไรหรือเปล่า?】
【ตันเหิง: เคล็ดลับอายุยืน...】
【ไมเดย์: ไป๋เอ้อ นายไม่เห็นแก่เพื่อนเลยนะ มีศึกหนักขนาดนี้ทำไมไม่เรียกฉัน? คิดจะกินคนเดียวใช่ไหม?】
【ไป๋เอ้อ: เอ่อ... ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน คนในภาพเป็นฉันจริง ๆ นั่นแหละ แต่ฉันไม่เคยทำเรื่องแบบนี้เลย ส่วนทำไมถึงกล้าทำ... อืม... นานุคอาจจะแข็งแกร่งกว่าไททันขึ้นมานิดเดียวก็ได้มั้ง? แล้วในเมื่อฆ่าไททันได้ ก็น่าจะฆ่านานุคได้เหมือนกัน...มั้ง?】
【ซิง: ฉะ...เขา...นาย... อ๊าก!!!】
ซิงทึ้งผมตัวเองด้วยความโมโหจนแทบคลั่ง
นี่มันพูดอะไรของเขากันเนี่ย?!
คนกว่าครึ่งในแชตกลุ่มเองก็พูดไม่ออกเหมือนกัน
แค่เอาคำว่า ‘ท้าทาย’ มาใส่ไว้ระหว่างคำว่า ‘มนุษย์ธรรมดา’ กับ ‘เทพดารา’ ก็เกินจริงพอแล้ว เพราะระดับพลังต่างกันราวฟ้ากับเหว ยิ่งกว่าคนกับมดเสียอีก
แต่ดันใส่คำว่า ‘ฆ่า’ เข้าไปตรงกลางนี่มันอะไรกัน?!
กลับหัวกลับหางกันไปหมดแล้วหรือไง?
【ซิง: อารยธรรมของพวกนายดุดันกันขนาดนี้เลยเหรอ? หรือว่าคนทั้งจักรวาลแอบวิวัฒนาการกันหมดแล้ว เหลือแค่รถไฟสายดาวที่ไม่พาไปด้วยน่ะ?】
【ตันเหิง: ไม่ใช่ ดูจากท่าทางพวกเขาแล้ว เห็นชัดว่าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเทพดาราคืออะไร】
คำพูดของไป๋เอ้อทำให้ทั้งแชตกลุ่มตะลึง แต่สายฟ้าฟาดที่แท้จริงกลับผ่าลงกลางใจเหล่าผู้ยิ่งใหญ่ที่ซุ่มอ่านอยู่เงียบ ๆ
ห้องรับรองของเรือเซียนโจว
จิ่งหยวนมองด้วยแววตาสับสนและหวาดระแวง
ครู่ต่อมา เขาอาศัยความหนักแน่นที่สั่งสมมาหลายปี กลืนความตกใจลงไปแล้วหันไปยิ้มให้ฝูเสวียน “ท่านฝู โอกาสทองมาถึงแล้ว”
ฝูเสวียนพยักหน้า “บางทีพันธมิตรเซียนโจวอาจใช้โอกาสนี้ฝ่าคลื่นลมรุนแรงที่ยังมาไม่ถึงได้อย่างง่ายดายก็เป็นได้”
“หา?” กงซู ผู้รับผิดชอบอำนาจของกรมช่างฟังแล้วงุนงงไปหมด
“อืม...” ซู่ชางกะพริบตาแล้วเกาหัว เดิมทีเธอเข้ามาคนเดียว ไม่คิดว่าจะถูกจิ่งหยวนลากเข้าห้องรับรองพร้อมกับชาวเซียนโจวคนอื่น ๆ ด้วยเหตุผลเรื่องการรักษาความลับ ตอนแรกคิดว่าจะได้ตามแม่ทัพใหญ่กับเหล่าหกผู้ทรงอำนาจมาเปิดหูเปิดตา โอกาสหายากแบบนี้ บางทีอาจได้ถ่ายรูปเอาไปคุยโม้กับแม่ด้วยว่าลูกสาวประสบความสำเร็จแล้ว
แต่...
“พวกเขาพูดอะไรกันอยู่เหรอ?”
ไป๋เอ้อสู้กับนานุค แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเซียนโจว? โอกาสทองอะไรของเขากัน?
“ยังไม่เข้าใจอีกเหรอ?” ชิงเชวี่ยมองเธออย่างเอือมระอา “จริง ๆ แล้วประโยคครึ่งแรกของไป๋เอ้อต่างหากที่สำคัญที่สุด เขาเองยังไม่รู้เรื่องนี้ แสดงว่าภาพบนม่านแสงกำลังเปิดเผยเหตุการณ์ในอนาคต!”
“บัญชีดำกับบัญชีแดงคงไม่ได้มีแค่คนเดียวสองคนหรอกใช่ไหม? พันธมิตรเซียนโจวก็ถือว่ามีชื่ออยู่ในทะเลดาวเหมือนกัน เพราะงั้นต้องมีคนของเซียนโจวติดอันดับแน่ ๆ จากนั้นก็จะเปิดเผยเหตุการณ์ในอนาคตตามมาเป็นพรวน ถึงตอนนั้นก็แค่เลือกทางที่เป็นมงคลแล้วเลี่ยงเคราะห์ ไม่ง่ายเหมือนเล่นเกมหรือไง?”
“อ๋อ~ จริงด้วย!” ซู่ชางตบมือทั้งสองข้าง ความคิดพลันกระจ่างขึ้น
“ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง!” กงซูและผู้ทรงอำนาจอีกหลายคนต่างสังเกตเห็นความผิดปกติมาบ้างแล้ว แต่กลับงงจนคิดไม่ออกในทันที พอได้รับคำเตือน กระดาษหน้าต่างที่กั้นความคิดไว้ก็เหมือนถูกเจาะเป็นรู ความคิดจึงแล่นฉิวขึ้นมาทันที
“นี่คือชิงเชวี่ยที่เจ้าเคยพูดถึงบ่อย ๆ สินะ?” จิ่งหยวนได้ยินคนสองคนด้านหลังกระซิบกัน จึงหันกลับมายิ้มพลางมองเด็กสาว
เพียงสายตาเดียวก็ทำให้ชิงเชวี่ยขนลุกซู่ หางม้าสองข้างชี้ตั้งขึ้นมา
สีหน้าแบบ ‘เธอไม่เลวเลยนี่’ นี่มันอะไรกัน?
จิ่งหยวนหันกลับไปพูดกับฝูเสวียน “มิน่าเล่า เป็นคนมีแววจริง ๆ ให้ไปเป็นบรรณารักษ์อยู่ในคลังหนังสือ ช่างเสียของนัก”
“ให้ไปเป็นนักวางแผนกับชิงจู่เถอะ นางกำลังหาคนมารับช่วงต่ออยู่พอดี”
“ฮือ...” ชิงเชวี่ยหน้าหมอง ในใจตบปากตัวเองฉาดใหญ่
บอกให้หุบปากไง! บอกให้หุบปากไง! บอกให้หุบปากไง!
อนาคตอันสดใสในฐานะเจ้าหน้าที่คลังหนังสือ กลายเป็นฟองสบู่เพราะคำพูดประโยคเดียว พริบตาเดียวก็จะได้เลื่อนตำแหน่งแล้วถูกส่งไปเป็นนักวางแผน!
“ท่านแม่ทัพ” หางตาของฝูเสวียนกระตุก สีหน้ายิ้มอย่างไม่สบอารมณ์
เลือกคนเก่งจริง ๆ เลยนะ!
“จะให้ก็ได้ แต่มีข้อแม้ว่าท่านต้องยกตำแหน่งแม่ทัพให้ข้า ชิงเชวี่ยถึงจะได้เป็นนักวางแผนตามนั้น”
ฝันไปเถอะ! คิดจะมาขุดคนของข้าไปง่าย ๆ งั้นหรือ?
จิ่งหยวนถอนใจเบา ๆ “เฮ้อ ท่านฝูไม่ยอมปล่อยคน หากข้ายังดึงดันต่อไป ก็เท่ากับใช้อำนาจข่มคนสินะ? เอาเถอะ เจ้าหน้าที่คลังชิงเชวี่ย ขอให้หน้าที่การงานรุ่งเรืองนะ”
“ฮะ...ฮ่า...” ชิงเชวี่ยยิ้มเหมือนจะร้องไห้ “ขอบคุณท่านแม่ทัพ ขอบคุณท่านมหาพยากรณ์ที่ส่งเสริมค่ะ”
เธอคิดในใจว่า นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ยินคำอวยพรแสนร้ายกาจ...ไม่สิ คำสาปแสนอ่อนโยนแบบนี้
【เฮอร์ทา: ไม่ธรรมดาเลยนี่ สกรูล นายเดาถูกจริง ๆ สิ่งที่เปิดเผยในบัญชีนี้คือเหตุการณ์ในอนาคต】
【สกรูลลัม: ตรรกะ: เป็นเพียงเรื่องบังเอิญเท่านั้น อย่างไรเสียการคาดเดาก็มักล้ำหน้าวิทยาศาสตร์ และก็ไม่ได้แปลว่าทุกเรื่องจะเป็นอนาคต เรื่องนี้ยังต้องตรวจสอบ】
【ไป๋เอ้อ: ที่แท้ก็อย่างนี้นี่เอง อนาคตฉันจะไปสู้กับเจ้าตัวใหญ่ที่มีเลือดสีทองนี่เหรอ? ดูท่าจะยากอยู่เหมือนกันนะ เทพดาราแห่งการทำลายล้างนี่เก่งมากหรือเปล่า?】
น้ำเสียงของเขาเผยความจริงใจและความซื่อตรงไร้เดียงสาออกมา
【ซิง: เก่ง-มาก-หรือ-เปล่า?】