“แถวแปลงผักนั่นทำอะไรกันอยู่? ทำไมคึกคักจัง?”
“ไม่รู้สิ เหมือนได้ยินใครตะโกนว่าจับชู้”
“จริงเหรอ? มีคนจับชู้กันจริง ๆ เหรอ?”
“ใครจะตะโกนเรื่องแบบนี้ส่งเดชล่ะ? น่าจะจริงนะ พวกเราไปดูกันเถอะ ไปเกาะกระแสหน่อย”
“กำลังทำงานกันอยู่”
“กลัวอะไร? งานไว้ค่อยทำเมื่อไรก็ได้ รออีกเดี๋ยวก็อดดูเรื่องสนุกแบบนี้แล้ว”
คนที่มุ่งหน้าไปยังแปลงข้าวโพดเพื่อจับชู้เพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งสองคนที่กำลังชู้สาวกันในแปลงข้าวโพดจึงแทบไม่มีทางหนีรอดไปได้
ซูหนีอานยังพอมีทิศทางดีอยู่บ้าง เธอตามคนที่กำลังวิ่งหนีทั้งสองคนทัน ในจำนวนนั้นผู้ชายคนหนึ่งยังสวมกางเกงไม่เรียบร้อยด้วยซ้ำ
“พวกเขาอยู่ตรงนี้ รีบมาจับเร็ว!” ซูหนีอานตะโกนขึ้นทันที
ไม่รู้ว่าจู่ ๆ แม่ใหญ่คนหนึ่งโผล่มาจากไหน เธอพุ่งเข้าไปกดชายที่กำลังหนีจนล้มลงกับพื้น
เมื่อเห็นคนรักถูกจับ ผู้หญิงที่เดิมคิดจะวิ่งหนีต่อก็หยุดลง
ซูหนีอานไล่ตามคนจนหอบเหนื่อย โชคดีที่แม้ร่างเดิมจะเคยขาดสารอาหาร แต่ทำงานหนักมาเป็นเวลานาน ร่างกายจึงแข็งแรงมาก ไม่อย่างนั้นคงตามไม่ทัน
ซูหนีอานเดินไปหาชายที่ถูกกดอยู่กับพื้น เป็นคนที่เธอเคยเห็นจริง ๆ แถมเพิ่งเห็นเมื่อวานนี้เอง
คนผู้นี้ชื่อฉินจื้อปัง เป็นคนที่เมื่อวานตามเหวินชิงเหอมาที่ตระกูลกู้ กล่าวหาว่าบ้านพวกเขาแอบซ่อนเนื้อกิน พอถูกเรียกให้เข้าไปค้นในบ้านกลับขี้ขลาดขึ้นมาเอง แล้วก็หนีไป
ซูหนีอานคิดว่าอีกฝ่ายคงไม่ได้ผูกใจเจ็บชิงอวี่เพราะเรื่องเมื่อวาน จนถึงกับยุยงคนรักของตัวเองให้ไปยั่วยวนชิงอวี่หรอก