สีหน้าของฟางจือจือในตอนนี้เต็มไปด้วยความตกตะลึง
เธอคงไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า ผู้ชายที่เมื่อครู่ยังพลอดรักกับเธออยู่ในแปลงข้าวโพด จะหันมากล่าวหาเธอเสียเองในชั่วพริบตา แบบนี้จะต่างอะไรกับการผลักเธอไปสู่ความตาย?
ถ้าฟางจือจือเป็นผู้หญิงอย่างที่เขาพูดจริง ๆ แล้วจะต่างอะไรกับหญิงแพศยา? ต่อไปคนในหมู่บ้านจะมองเธออย่างไร? คนในครอบครัวจะมองเธออย่างไร?
ไม่สิ ต่อไปครอบครัวของเธอคงโดนหางเลขไปด้วย จนไม่กล้าเงยหน้าในหมู่บ้าน
ฟางจือจือรู้สึกว่าตัวเองโง่เหลือเกิน ไม่นึกเลยว่าจะหลงเชื่อคำหวานของฉินจื้อปัง เชื่อว่าเขาจะพาเธอไปใช้ชีวิตในเมืองในอนาคต
“ดีนี่ ฟางจือจือ ไม่นึกเลยว่าเธอจะเป็นผู้หญิงร่านแบบนี้ ดูถูกคนในหมู่บ้านของพวกเราใช่ไหม? อยากแต่งงานเข้าเมืองงั้นหรือ? ลองคิดดูสิ ตั้งแต่เยาวชนปัญญาชนรุ่นแรกลงมาที่หมู่บ้านของเรา มีสักกี่คนที่ได้กลับไป? หา?”
แม้แต่แม่ใหญ่หวังที่เกลียดฟางจือจือจนเขี้ยวแทบหักก็ยังทนดูต่อไปไม่ไหว รู้สึกว่าฟางจือจือโง่เกินไปจริง ๆ
เมื่อเห็นฟางจือจือเงียบงัน ซูหนีอานก็อดรู้สึกขุ่นเคืองแทนเธอไม่ได้
ฉินจื้อปังไร้หัวใจถึงขนาดนี้แล้ว ผู้หญิงโง่คนนี้ยังไม่ยอมแก้ตัวแทนตัวเองอีก หรือคิดจะรับผิดไว้ทั้งหมดจริง ๆ?
นี่ไม่ใช่สิ่งที่ซูหนีอานอยากเห็น ฉินจื้อปังคนนี้มีปัญหา เขาคิดจะทำร้ายกู้ชิงอวี่
หรือจะพูดให้ถูกก็คือ คนคนนี้มีเจตนาร้ายต่อตระกูลกู้ทุกคน รวมถึงเธอที่แต่งเข้าตระกูลกู้แล้วด้วย