เสียงครางของหญิงสาวและเสียงอึดอัดของชายดังมาจากห้องข้างๆ
จืออี้หน้าน้อยแดงเรื่อ ย่อมรู้ดีว่าห้องข้างๆ กำลังเกิดอะไรขึ้น
“อันอัน สิ่งที่ไม่ควรดู เจ้าอย่าดู”
ลูกสาวตัวน้อยของนางยังเล็ก อย่าให้ใครมาทำให้เสียคนไปเลย
อันอันซึ่งยังเป็นวิญญาณเบิกตากว้าง ตอบอย่างไม่ใส่ใจนัก
[แม่วางใจได้ หนูไม่ดูแน่นอน]
ฟังจากคำตอบก็รู้ว่าไม่ได้ตั้งใจ
ช่างเถอะ อย่างไรเสียอันอันก็มีความทรงจำจากชาติก่อน สิ่งที่ควรดูไม่ควรดู คงได้ดูมาหมดแล้ว
“ซูอี้ ไปเถอะ”
ซูอี้ออกไปจากห้อง ไม่นานนักภรรยาคนขายหมูผู้ถือมีดฆ่าหมูสองเล่มก็เดินเข้าโรงน้ำชาลมวสันต์ ไม่พูดพล่ามทำอะไร ตรงขึ้นไปชั้นสองทันที
ด้านหลังนางยังมีคนที่มาดูเรื่องสนุกตามมาอีกกลุ่ม ชายคนหนึ่งที่นั่งดื่มชาในห้องโถงรีบรั้งคนที่กำลังจะไปดูไว้
“ท่านพี่ เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือ?”
“ได้ข่าวว่าภรรยาของจ้าวคนขายหมูรู้ว่าจ้าวคนขายหมูกำลังพบหญิงคนรักอยู่ในห้องชั้นบนของโรงน้ำชา นางเลยบุกมาที่นี่”
“รีบปล่อยข้าเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นเดี๋ยวจะไม่มีที่ดีๆ ให้ดู”
ชายคนนั้นปล่อยมือ ไม่ดื่มชาต่อ ตามขึ้นไปชั้นสองด้วย ทันใดนั้นผู้คนในห้องโถงก็พากันขึ้นไปชั้นสองเพื่อดูเรื่องสนุกกันหมด
ภรรยาของจ้าวคนขายหมูในย่านนี้ขึ้นชื่อเรื่องความหึงหวง จับชู้มาแล้วหลายครั้ง ทุกครั้งก็ทำให้คนที่ไปดูเรื่องสนุกได้อิ่มเอมใจ
นางจ้าวมาถึงหน้าห้องที่หยางเซียวและหลินอวี้เสวี่ยอยู่ ก็เตะประตูห้องเข้าไปโดยตรง