เช้าวันรุ่งขึ้น เฉินหยวนขับรถจี๋ฟังคันเก่าพาหลิวอวิ๋นกลับบ้าน
เมื่อคืนทั้งสองจัดการธุระกันในรถเสร็จ ก็หาโรงแรมใกล้ ๆ พักค้างคืนหนึ่งคืน
บอกว่าพักผ่อน แต่เอาเข้าจริงคงเรียกว่าเปลี่ยนสนามรบมากกว่า
ดูเหมือนในที่สุดหลิวอวิ๋นก็เปิดใจแล้ว เธอเป็นฝ่ายรุกมากกว่าเซี่ยฉุ่ยเหมย์เสียอีก
เช้าตรู่ ฟ้ายังสลัว มีหมอกบางลอยปกคลุมถนน เฉินหยวนขับรถจี๋ฟังคันเก่าพาหลิวอวิ๋นกลับถึงบ้าน
ตอนนี้บ้านกำลังปรับปรุงใหม่ พวกเขาจึงอยู่ได้แค่ห้องริม
เวลานี้เซี่ยฉุ่ยเหมย์กำลังดูแลลูกหมาป่าทั้งสามตัวอยู่ในบ้าน
เมื่อวานหลังกลับจากล่าสัตว์ เฉินหยวนเก็บแกะตัวเมียไว้สองตัว ตั้งใจให้มันเลี้ยงนมลูกหมาป่าทั้งสามโดยเฉพาะ
ส่วนที่เหลือก็ให้จ้าวฉินกับหลิวเหวินผิงแบ่งกันไป
พอได้ยินเสียงรถจี๋ฟังคันเก่าจากนอกประตู เซี่ยฉุ่ยเหมย์ก็ดีใจ วางลูกหมาป่าลงในรัง แล้วรีบวิ่งออกไป
“พี่หยวน พี่อวิ๋น ทำไมเพิ่งกลับมาล่ะ?”
“เมื่อคืนดื่มเยอะไปหน่อย เลยพักค้างคืนที่โรงแรมในอำเภอ” เฉินหยวนตอบส่ง ๆ
ส่วนหลิวอวิ๋นกลับมีท่าทางเขินอาย ไม่กล้าเงยหน้ามองเซี่ยฉุ่ยเหมย์
เซี่ยฉุ่ยเหมย์เห็นแวบเดียวก็รู้ว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล
หลิวอวิ๋นเมื่อก่อนมีท่าทางอ่อนหวานแบบผู้หญิงที่ไหนกัน เห็นชัด ๆ ว่าเพิ่งผ่านประสบการณ์เปิดซิงมา!
นึกถึงเช้าวันนั้นของตัวเอง เธอก็มีสภาพแบบนี้เหมือนกัน
เธอลูบคาง เดินวนดูหลิวอวิ๋นซ้ายทีขวาที
หลิวอวิ๋นถูกมองจนรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเอง จึงเผลอยกมือจัดปอยผมข้างแก้ม
“น้องสาว มองฉันแบบนั้นทำไม?”