เฉินหยวนนั่งอยู่บนรถ จุดบุหรี่ต้าเฉียนเหมินขึ้นมาสูบอย่างสบายอารมณ์ พ่นควันขาวออกมาเป็นระยะ
ลูกหมาป่าน้อยในอ้อมแขนคงหิวจัด จึงดิ้นไปมาไม่หยุด
เฉินหยวนขยี้ขนลูกหมาป่าทั้งสามตัวแรง ๆ “อยู่นิ่ง ๆ กันหน่อย เดี๋ยวจะหานมให้กิน”
อีกด้านหนึ่ง ทีมล่าสัตว์
ลุงเหวยพาเอ่อร์จู้จื่อกับจ้าวฉินอ้อมไปด้านหลังหน้าผา แล้วพบจุดซุ่มโจมตีที่เหมาะเหม็ง
ตรงหน้ามีทางลาดอยู่เส้นหนึ่ง ซึ่งเป็นเส้นทางจำเป็นที่ฝูงแพะภูเขาต้องใช้ลงจากเขา
โจวเม่าไฉ่กับซุนเต๋อฝู่ปีนขึ้นไปบนโขดหินทางตะวันออก ทั้งคู่เป็นรองแค่เฉินหยวนในเรื่องฝีมือการยิง จึงรับหน้าที่เป็นมือปืน จัดท่าปืนล่าสัตว์ให้พร้อม ปิดทางหนีขึ้นเขาของฝูงแพะภูเขาไว้!
ส่วนหูเจียหวังกับหลิวเหวินผิงค่อย ๆ รุกเข้ามาจากด้านหน้า เตรียมล้อมฝูงแพะภูเขาเอาไว้
ฝูงแพะภูเขายังคงแทะมอสอยู่บนหน้าผาสูงชัน ไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าอันตรายกำลังคืบคลานเข้ามา!
หลิวเหวินผิงส่งสัญญาณ ลุงเหวยกับพวกจึงเริ่มลงมือก่อน!
“ปัง!”
เสียงปืนดังขึ้น แพะตัวผู้ที่อยู่ริมสุดล้มลงทันที
เหตุการณ์ไม่คาดฝันทำให้ฝูงแพะภูเขาแตกตื่นในพริบตา ทุกตัวออกวิ่งสุดฝีเท้ามุ่งขึ้นเขา
แต่เพิ่งวิ่งไปได้ไม่กี่ก้าว เสียงปืนสองนัดก็ดังขึ้นจากโขดหินทางตะวันออก!
“ปัง! ปัง!”
เสียงปืนดังสนั่น แพะภูเขาสองตัวร่วงลงมาจากผาหิน ตกจากที่สูงจนคอหัก ตายสนิท
แพะภูเขาที่เหลือรีบเปลี่ยนทิศทาง เตรียมวิ่งไปทางลาด
แต่ลุงเหวยมารออยู่ตรงนี้ตั้งนานแล้ว!
เขาพาเอ่อร์จู้จื่อกับจ้าวฉินมาด้วย แต่ละคนถือบ่วงเชือกคนละเส้น ซ่อนตัวอยู่หลังโขดหิน
แม่แพะหลายตัวพาลูกแพะวิ่งนำอยู่ข้างหน้า พุ่งเข้ามาในวงซุ่มโจมตีพอดี!
“ลงมือ!”
ลุงเหวยสั่งคำเดียว เอ่อร์จู้จื่อกับจ้าวฉินก็เหวี่ยงเชือกออกไปพร้อมกัน!
เชือกวาดเป็นเส้นโค้งสวยงามกลางอากาศ บ่วงคล้องคอแม่แพะตัวหนึ่งได้อย่างแม่นยำ
เอ่อร์จู้จื่อกระตุกเชือกอย่างแรง แม่แพะตัวนั้นดิ้นสะบัดขาทั้งสี่ ก่อนถูกลากล้มลงกับพื้น ส่วนแม่แพะที่วิ่งตามหลังมาก็พลอยเสียจังหวะ ความเร็วลดลงไปด้วย
จ้าวฉินก็ทำตามแบบเดียวกัน และคล้องได้อย่างแม่นยำ!