อะไรนะ?
ลู่หวู่เว่ยตกใจ เขารู้นิสัยศิษย์พี่ของตัวเองดีว่าเป็นคนปกป้องพวกพ้องที่สุด
วันนี้ทำงานกันยังไง ถึงกล้าขวางลูกศิษย์ของเขาไว้ข้างนอก ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วหรือไง?
ยังไม่ทันได้เรียกใคร ลู่หวู่เว่ยก็รีบไปตามคนด้วยตัวเอง
ตอนนี้หลัวชูกำลังคุยรำลึกความหลังกับฟางเค่อ พอได้ระบายความอัดอั้นออกไป ในที่สุดเธอก็อารมณ์ดีขึ้นมาก
เด็กเหลือขอคนนั้นเคยรังแกลูกสาวของเธอ แถมก่อนหน้านี้ยังทำให้เฮ่อหวยชวนลงมือกับฟู่อี้เฉินอีก เธอเก็บความแค้นนี้ไว้นานแล้ว
คนชั้นสูงรักหน้าตาที่สุด ครั้งนี้เฮ่อหวยชวนเสียหน้าไปขนาดนั้น เธอไม่เชื่อหรอกว่าเขาจะยังปกป้องเด็กนั่นอีก
กำลังคิดอยู่ จู่ ๆ ฟางเค่อที่คุยกับเธอก็เดินเข้าไปต้อนรับใครคนหนึ่ง นั่นคือ...
เจ้าสำนักลู่!
คนอื่น ๆ ต่างพากันคารวะเขา
ลู่หวู่เว่ยโบกมือ ก่อนจะรีบถามว่า “ศิษย์หลานของฉันอยู่ไหน?”
“ใครเหรอ?” ทุกคนชะงักงัน
ลู่หวู่เว่ยสูดหายใจลึก “เมื่อกี้พวกนายขวางใครไม่ให้เข้ามา?”
คนที่ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้า ฟางเค่อนึกทบทวนอย่างละเอียดแล้วก็มีแค่คนจากตระกูลเฮ่อ
เห็นสีหน้าของลู่หวู่เว่ย เขาก็ถามอย่างลังเลว่า “เจ้าสำนัก เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอครับ?”
“ศิษย์หลานคนเล็กบอกว่าพวกนายขวางไม่ให้เธอเข้า เธอโกรธแล้ว ไม่ยอมเป็นลูกศิษย์ของศิษย์พี่ฉันอีกแล้ว”
พอได้ยินแบบนั้น ทุกคนก็ยิ่งงุนงง
ลูกศิษย์ของคุณหมอไป๋น่ะ มีคนตั้งเท่าไรที่ขอเป็นยังขอไม่ได้ แล้วนี่เธอไม่เอาแล้วเหรอ?
ขณะที่ลู่หวู่เว่ยกำลังจะถามให้รู้เรื่อง คุณหมอไป๋ก็เดินเข้ามาด้วยตัวเอง