หน้าด้านจริง ๆ!
เฮ่อจิ่งสิงจ้องเขม็งด้วยความโมโห เขาเองก็อยากได้ภาพวาดใบแรกของซุ่ยซุ่ยเหมือนกัน
เฮ่อหวยชวนเหลือบมองอย่างไม่ใส่ใจ เขาต่างหากที่เป็นพ่อของซุ่ยซุ่ย
เฮ่อจิ่งสิงกำหมัดแน่น รอให้เขาหายดีก่อนเถอะ แล้วคอยดูว่าซุ่ยซุ่ยจะเรียกใครว่าพ่อ!
ซุ่ยซุ่ยกะพริบตาปริบ ๆ ยิ่งตื่นเต้นเข้าไปใหญ่
ว้าว ๆ ๆ เธอจะวาดบัตรเชิญให้ทุกคนในบ้านเลย เหนียนเหนียนก็ต้องมีด้วยนะ
คิดแล้วก็ลงมือทันที ซุ่ยซุ่ยเริ่มวาดรูปอย่างรวดเร็ว
มีเพียงเฮ่อเจาที่จ้องเฮ่อหวยชวนอยู่หลายครั้ง สมุดการบ้านของเขาน่ะสิ!
พอเปิดเทอม ครูตรวจการบ้านเมื่อไร เขาก็จะบอกว่าคุณอาเล็กเอาไป ฮิ ๆ ๆ
แบบนี้ก็ไม่ต้องทำการบ้านแล้ว!
พี่น้องทั้งสองคนยืนล้อมซุ่ยซุ่ย รอให้เธอวาดบัตรเชิญให้คนในบ้านเสร็จ แล้วยังวาดให้คุณหมอไป๋อีกใบด้วย
คุณหมอไป๋รับบัตรเชิญที่เต็มไปด้วยความไร้เดียงสาน่ารักไว้ ลูกศิษย์ตัวน้อยช่างน่าเอ็นดูเหลือเกิน «ได้สิ อาจารย์ต้องไปแน่นอน»
ซุ่ยซุ่ยเริ่มวาดให้คนอื่นต่อ
แต่จะเชิญใครดีนะ
«เปาหมิงหมิง หยางซิน ฉีเสี่ยวอวี่...» เฮ่อเหย่ช่วยออกความเห็น ทุกคนเป็นเพื่อนที่เคยช่วยพวกเขาเก็บของเก่าด้วยกันมาก่อน
ต้องมาให้ได้นะ!
ยังมีคุณยายหวัง เพื่อนบ้านคนก่อนที่ชอบเอาข้าวมาให้เธอบ่อย ๆ ก็ต้องเชิญด้วย
……
เด็ก ๆ หลายคนเอาหัวชนกัน พลางปรึกษาว่าจะเชิญใครมาบ้าง
เฮ่อหวยชวนกับคนอื่น ๆ เฝ้ามองอยู่ข้าง ๆ อย่างเงียบ ๆ โดยไม่เข้าไปก้าวก่าย
ในใจของเด็ก ๆ ไม่มีเรื่องชนชั้นหรือความร่ำรวยยากจนมากมาย พวกเขาแค่อยากเชิญเพื่อนสนิทด้วยใจจริง
คุณหมอไป๋มองอยู่ข้าง ๆ แล้วก็ตระหนักขึ้นมาทันทีว่าก่อนหน้านี้ตัวเองคิดผิดไป แขกที่เขานึกถึงเป็นกลุ่มแรก ๆ ล้วนมาจากตระกูลมีชื่อเสียง ทั้งที่จริงแล้วเขาไม่ได้คำนึงถึงความคิดที่แท้จริงของเด็ก ๆ เลย
ตอนนี้เป็นแบบนี้ก็ดีมากแล้ว
งานเลี้ยงรับศิษย์ครั้งใหม่จะจัดขึ้นในอีก 3 วัน คราวนี้เด็ก ๆ หลายคนได้รับบัตรเชิญ นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้รับบัตรเชิญ ต่างก็ทุบอกตัวเองอย่างฮึกเหิม «สบายใจได้เลยพี่เจา พี่เหย่ ฉันต้องไปแน่นอน!»