เฮ่อหวยชวนเห็นเธอฟื้นขึ้นมา ยังไม่ทันได้ดีใจ ซุ่ยซุ่ยก็เอียงศีรษะแล้วหมดสติไปอีกครั้ง
เขาตกใจจนร้องเสียงดังขึ้นมาอีก ครู่หนึ่งก็เสียสติไปชั่วขณะ ในหัวมีแต่ความคิดที่จะระเบิดโลกนี้ให้พินาศ แล้วให้ทุกอย่างฝังไปพร้อมกับลูกสาวของเขา
คนขับเฮลิคอปเตอร์ที่อยู่ด้านบนเป็นคนเรียกสติเขากลับมา
“รีบขึ้นมา! พาไปโรงพยาบาล ยังช่วยทัน!”
ใช่แล้ว!
เฮ่อหวยชวนได้สติขึ้นมาทันที มือหนึ่งอุ้มซุ่ยซุ่ย อีกมือจับบันไดเชือกปีนขึ้นไป
ส่วนในอ้อมแขนของซุ่ยซุ่ยมีโสมกับดอกฟางตงอยู่
ดอกฟางตงตื่นเต้นจนแทบบ้า ฮือ ๆ ๆ หนูน้อยช่างมีน้ำใจจริง ๆ ตอนกลิ้งตกลงไปยังปกป้องมันไว้ด้วย
เธอต้องฟื้นขึ้นมาให้ได้นะ จะได้ไม่เสียแรงที่มันตะโกนจนเสียงแหบ แล้วยังเรียกให้ต้นไม้รอบ ๆ ช่วยกันเขย่า มันเองก็เขย่าตามสัญชาตญาณ จนเกือบเอวเคล็ดแล้ว
เฮ่อจิ่งสิงกับคุณหมอไป๋รออยู่ตรงตีนเขาด้วยความกระวนกระวาย เมื่อเห็นเฮ่อหวยชวนพาซุ่ยซุ่ยกลับมา ทั้งคู่ก็ถอนหายใจโล่งอกทันที
คุณหมอไป๋รีบเดินเข้าไปตรวจชีพจรให้ซุ่ยซุ่ย ครั้นสัมผัสได้ถึงชีพจรที่แผ่วเบา เขาจึงถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก “รีบเข้าไปข้างใน ยังช่วยทัน”
โชคดีที่สวรรค์ยังไม่พรากลูกศิษย์ตัวน้อยที่เขารักไป ไม่อย่างนั้นเขาคงอาละวาดแน่!
เฮ่อหวยชวนใช้ความอบอุ่นจากร่างกายทำให้ซุ่ยซุ่ยอุ่นขึ้น ร่างของเธอเริ่มนุ่มนิ่มลงมากแล้ว มีเพียงมือที่ยังกำโสมเอาไว้แน่น
คุณหมอไป๋เพิ่งจะยื่นมือไปหยิบ มือเล็ก ๆ ของเธอก็กอดไว้แน่นกว่าเดิม คิ้วขมวดอย่างไม่สบายใจ ปากก็เรียก “อาเล็ก” พร้อมเผยฟันซี่เล็ก ๆ สีหน้าดูดุอยู่บ้าง