สิ่งแรกที่หลัวซูทำหลังได้เกิดใหม่ คือไปตรวจสุขภาพที่โรงพยาบาล
เมื่อเห็นผลตรวจที่ระบุว่าสุขภาพแข็งแรง เธอก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก
ดีจริง ๆ เธอไม่คิดเลยว่าจะยังมีโอกาสได้เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง
“หลัวซู หัดเจียมตัวเสียบ้าง! ชูชูต่างหากที่เป็นคุณหนูใหญ่ของตระกูลหลัว ถ้าแกยังกล้ารังแกเธออีก ดูสิว่าฉันจะจัดการแกยังไง!”
ทันทีที่ก้าวเข้าบ้านตระกูลหลัว เสียงของแม่หลัวก็ดังขึ้น ทำให้หลัวซูได้สติกลับมา
เธอมองแม่หลัวที่สีหน้าเย็นชา แล้วหันไปมองหลัวชูที่ทำหน้าเหมือนกำลังน้อยใจ ก่อนจะนึกออกว่าเกิดอะไรขึ้น
เมื่อวานหลัวชูมีแข่งรายการหนึ่ง แต่เพราะตื่นสายเลยพลาดเวลาแข่งขัน
โอกาสลงแข่งรายการนี้หาได้ยากมาก คุณครูบอกว่าด้วยฝีมือของเธอมีโอกาสคว้ารางวัลสูง แถมยังได้คะแนนเพิ่มตอนสอบเข้ามหาวิทยาลัยด้วย
สุดท้ายกลับพลาดไปเพราะตื่นสาย คิดยังไงก็น่าเสียดาย
หลัวชูบอกว่าเวียนหัว พอไปตรวจที่โรงพยาบาลถึงพบว่าเธอกินยานอนหลับเข้าไป แม่บ้านให้การว่าเมื่อวานหลัวซูจับแก้วนมที่หลัวชูดื่มก่อนนอน
แถมยังพบยานอนหลับในลิ้นชักของเธออีกด้วย
แม่หลัวปักใจเชื่อว่าเธออิจฉาหลัวชู เลยจงใจวางยา
เธอแก้ตัวยังไงก็ไม่มีใครเชื่อ
เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นซ้ำ ๆ ทุกสองสามวันตลอดปีที่ผ่านมา
แม่หลัวยังคงด่าไม่หยุด “ทำไมแกถึงได้ใจดำขนาดนี้ ถ้าไม่ได้ตระกูลหลัว แกคงไม่มีปัญญาหาอะไรกินด้วยซ้ำ ทำให้ชูชูของฉันต้องลำบากมาตั้งเท่าไหร่แล้วยังกล้ารังแกเธออีก!”
“ถ้ายังทำแบบนี้อีก ก็ไสหัวออกไป!”
“ได้” หลัวซูเอ่ยขึ้นกะทันหัน
“อะไรนะ?” แม่หลัวชะงักไป
หลัวซูเงยหน้ามองสบตาอีกฝ่าย แล้วพูดชัดทีละคำ “ฉันบอกว่าได้ ฉันจะออกจากตระกูลหลัว และจะไม่เกี่ยวข้องอะไรกับตระกูลหลัวอีก”