หยุนหนีรับรู้เนื้อเรื่องทั้งหมดและภารกิจจากระบบเรียบร้อยแล้ว เสียงคำขวัญที่ดังอยู่ข้างหูก็เงียบลง
จากนั้นชายร่างสูงใหญ่ ผิวคล้ำคนหนึ่งก็เดินมายืนใต้ต้นไทรใหญ่ เขาถือโทรโข่งสังกะสีไว้ในมือ แล้วเริ่มแจกจ่ายงาน
งานช่วงเช้าของเหล่าปัญญาชนที่ถูกส่งมาอยู่ชนบทคือไปถอนต้นกล้าในนาข้าว
ในบรรดางานไร่นามากมาย การถอนต้นกล้าถือว่าเบาสบายพอสมควร หัวหน้าหน่วยผลิตเฉียนจิ้นเองก็เห็นว่าบางคนในกลุ่มปัญญาชนเพิ่งมาถึง จึงไม่ได้จงใจกลั่นแกล้งพวกเขา
แต่ถึงจะเป็นงานเบา ก็ต้องยืนทำอยู่ในนาข้าว ในนามีสารพัดอย่าง โดยเฉพาะปลิงที่ชุกชุม สำหรับคนกลัวแมลงหรือรักความสะอาดแล้ว แทบจะเป็นการทรมาน
ในเรื่องเดิม นางรองกลัวสกปรกและกลัวแมลง ไม่ว่าจะพูดอย่างไรก็ไม่ยอมลงนา สุดท้ายไม่เพียงถูกหักแต้มแรงงานไป 10 แต้ม ยังถูกตำหนิต่อหน้าคนทั้งหน่วยผลิต ทำให้คนในจุดพักของปัญญาชนพลอยถูกชาวบ้านไม่ชอบหน้า ชื่อเสียงจึงเสียหายไปในพริบตา
หยุนหนีกลัวแมลงอยู่แล้ว โดยเฉพาะปลิงตัวนิ่ม ๆ แบบนี้ ยิ่งกลัวเข้าไปใหญ่ ต่อให้ระบบไม่เตือนให้รักษาบุคลิกของเจ้าของร่างเดิม เธอก็เดินไปหาหัวหน้าหน่วยผลิตเฉินเจี้ยนกั๋วที่เพิ่งแจกงานเมื่อครู่แล้ว
แต่เพราะมีตัวอย่างของนางรองให้เห็น หยุนหนีจึงไม่กล้าพูดแข็งกร้าวนัก
เธอเอ่ยด้วยเสียงนุ่มนวล ทว่าความออดอ้อนเอาแต่ใจก็ยังเจืออยู่ ถามอย่างอ่อนหวานว่า