“ฟ้ากว้างแผ่นดินใหญ่ หลอมใจแดงให้กล้า หยั่งรากในชนบท ไม่เปลี่ยนปณิธาน”
“เราก็มีมือสองข้าง ไม่ได้อยู่ในเมืองกินแรงคนอื่นเสียหน่อย”
……
หยุนหนีลืมตาขึ้น ก็ได้ยินเสียงผู้คนมากมายตะโกนคำขวัญอยู่ข้างหู
เมื่อสติกลับคืนมา เสียงของระบบก็ดังขึ้นในสมอง
[โฮสต์ ฉันจะส่งข้อมูลเบื้องหลังของโลกนี้ให้]
หยุนหนีเลียนแบบคนรอบข้าง ยกมือโบกไปมา พลางส่งเสียงอืออาแสร้งตะโกนคำขวัญไปด้วย ขณะเดียวกันก็รับเรื่องราวต้นฉบับที่ระบบส่งมาให้
คราวนี้เธอทะลุมิติเข้ามาในนิยายยุคสมัยหนึ่ง ส่วนบทนางรองที่เธอต้องแสดงก็คือเสิ่นหยุนหนี หญิงสาวเอาแต่ใจที่ชอบลักไก่เกียจคร้านและมีเรื่องจุกจิกไม่รู้จบ เป็นตัวละครที่ถูกนำมาเปรียบเทียบกับนางเอกในนิยายเรื่องนี้
ที่ว่าเป็นตัวละครเปรียบเทียบ ก็เพราะเธอเป็นหนึ่งในกลุ่มปัญญาชนที่ถูกส่งลงชนบทพร้อมกับนางเอกโจวหว่านฉิง
ในเรื่องต้นฉบับ โจวหว่านฉิงขยันทำงานมากเพียงใด เธอก็ยิ่งหาทางอู้งานเก่งเท่านั้น
แต่เรื่องนี้ก็เกี่ยวข้องกับชาติกำเนิดของนางรองด้วย เดิมทีเสิ่นหยุนหนีเป็นลูกสาวคนเล็กของตระกูลเสิ่นในเมืองที่ได้รับการทะนุถนอมราวกับไข่ในหิน ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่น่าจะต้องตกเป็นผู้ถูกส่งลงชนบท
แต่พี่สาวแท้ ๆ ของเธอ เสิ่นหยุนรั่ว เพิ่งได้รับเลือกเป็นคนงานดีเด่นของโรงงานเมื่อปีก่อน ปีนี้ยังได้รับการเสนอชื่อให้เข้าเรียนมหาวิทยาลัยแรงงาน-ชาวนา-ทหารอีกด้วย