วันที่ 10 เดือนหก ดอกไม้นานาพันธุ์ในสวนหลวงต่างผลิบานสะพรั่ง
ริมระเบียงคดเลียบธารมีไม้ดอกในกระถางหลากสีวางเรียงราย ทั้งสีแดง สีชมพู และสีม่วง เบียดเสียดกันเป็นพุ่มเป็นกอ ประชันความงามอย่างไม่มีใครยอมใคร
คุณหนูจากตระกูลต่าง ๆ กระจายตัวอยู่ตามหมู่มวลดอกไม้และพรรณไม้ ทุกคนแต่งกายประณีตงดงามเหมาะสม ปักปิ่นดอกไม้แบบใหม่ไว้ข้างมวยผม ชายกระโปรงปักลวดลายหลากสี ทุกย่างก้าวมีเสียงหยกกระทบกันกรุ๊งกริ๊ง พร้อมกลิ่นหอมอ่อน ๆ โชยตามลม
ศาลากลางน้ำซึ่งเป็นจุดชมทิวทัศน์งดงามที่สุด ตั้งอยู่ริมน้ำสามด้าน อีกด้านติดฝั่ง เปิดโล่งรับลมทั้งสี่ทิศ สายลมพัดผ่านสระบัวนำพากลิ่นไอชื้นและกลิ่นหอมของดอกไม้มาให้
คุณหน้างดงามหลายคนนั่งอยู่ในศาลา พูดคุยกันเรื่อยเปื่อย
คุณหนูที่นั่งตรงกลางสวมชุดวังตัดจากผ้าเมฆแพรสีแดงทับทิม เนื้อผ้าสะท้อนประกายเลือนรางเมื่ออยู่ใต้แสงตะวัน ขับให้ทั่วร่างของนางดูเจิดจรัสสะดุดตา
นางมีรูปโฉมงดงามยิ่ง ใบหน้ารูปไข่ คิ้วเรียวราวใบหลิว ดวงตาเรียวหางหงส์เปี่ยมเสน่ห์ราวกับมีวสันต์อยู่ภายใน นางคือหลิวหว่านฉิน บุตรีสายตรงของใต้เท้าหลิว
ทางซ้ายมือของนางคือจ้าวเหวินอี๋ คุณหนูจากตระกูลจ้าว นางสวมกระโปรงสีเขียวอ่อนและมีใบหน้าอ่อนเยาว์ราวตุ๊กตา
จ้าวเหวินอี๋มีแววตาเปี่ยมความคาดหวัง ยกพัดขึ้นปิดปากแล้วเอ่ยกับทุกคนด้วยรอยยิ้มว่า “ข้าได้ยินท่านพ่อพูดว่า ฝ่าบาททรงพระสิริโฉมงดงามยิ่ง ไม่รู้ว่าวันนี้ข้าจะมีวาสนาได้เห็นพระพักตร์จากไกล ๆ สักครั้งหรือไม่”
ลู่ลิ่งหยวนจากจวนหย่งชางป๋อซึ่งนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามรับคำว่า “ไทเฮาจัดงานเลี้ยง อ้างว่าเพื่อชมดอกไม้ แต่ความหมายชัดเจนยิ่ง วันนี้พวกเราที่เข้าวังมา ใครบ้างไม่รู้ว่ามีจุดประสงค์ใด หากได้รับเลือก วันหน้าก็จะได้เป็นคนของวังหลวง”