เสิ่นฉิงยิ้มบางๆ “เมื่อก่อนพวกเราสามคนเป็นเพื่อนสนิทกันที่สุด เล่นด้วยกัน บ้าไปด้วยกัน ไม่คิดเลยว่าวันนี้จะมาถึงจุดนี้”
“ฉิงฉิง เธอรู้ไหม คนเรามันเปลี่ยนไปได้เสมอ! ถ้าคบผิดคน ก็แค่หยุดเสียตั้งแต่ตอนนี้ก็พอ”
“อื้ม! ที่จริงฉันก็ต้องขอบคุณพวกเขาเหมือนกัน ที่ทำให้ฉันเห็นหน้าตาที่แท้จริงของพวกเขา” เสิ่นฉิงพูด
“เออ ฉิงฉิง เธอกับแฟนใหม่รู้จักกันได้ยังไง?” หวังโยวโยวถาม
“ก็แบบนั้นแหละ!”
“แบบนั้นคือแบบไหน ไปหาผู้ชายมาจากข้างถนนแล้วเป็นแฟนกันเลยก็ไม่ใช่เรื่องน่ะสิ!”
“ก็จริงนะ!”
เยี่ยนเป่ยคือผู้ชายที่เธอหาได้จากข้างถนนจริงๆ
หวังโยวโยวมองเธออย่างตกใจ “ฉิงฉิง เธอพูดอะไรเนี่ย ล้อเล่นหรือเปล่า!”
“ไม่ได้ล้อเล่น ฉันไปหาผู้ชายคนหนึ่งมาจากข้างถนนจริงๆ” เสิ่นฉิงพูด
“เธอบ้าไปแล้วเหรอ?”
“ฉันไม่ได้บ้า!”
หวังโยวโยวเอ่ยขึ้น “แล้วเขาเป็นคนทำอะไร พ่อแม่เขาทำอะไร มีรถมีบ้านไหม มีเงินเก็บเท่าไหร่ เธอรู้เรื่องพวกนี้บ้างไหม?”
“ไม่รู้! ไม่มีทั้งนั้น!”
“อะไรนะ? เสิ่นฉิง เธอรู้ตัวไหมว่าเธอกำลังทำอะไรอยู่ เธอจะไปหาผู้ชายมั่วๆ เป็นแฟนก็เพราะฉินเฟิงหักหลังเธอ แล้วเธอเสียใจแบบนี้ไม่ได้นะ!” หวังโยวโยวพูด
เสิ่นฉิงเอ่ยขึ้น “ไม่ใช่แค่เพราะเหตุผลนั้นหรอก แม่ฉันก็คอยเร่งให้ฉันแต่งงานอยู่ตลอด ฉันก็เลยหาผู้ชายธรรมดาๆ คนหนึ่งมาเพื่อรับมือกับแม่ ฉันยังไม่ได้บอกแม่เลยว่าฉันเลิกกับฉินเฟิงแล้ว ฉันไม่รู้จะบอกยังไง ฉันก็เลยให้แฟนคนปัจจุบันของฉันแสดงเป็นฉินเฟิงไปก่อน”