“ได้ ย่อมฟังเจ้า”
เซียวจิ่วเยวียนยื่นมือไปลูบศีรษะเล็ก ๆ ของจิ่วจิ่วสองที รอยยิ้มเปี่ยมด้วยความเอ็นดู
ชั่วขณะที่เงยหน้าขึ้น แววตาของเขาก็พลันเปลี่ยนไป
รอยยิ้มเอ็นดูบนใบหน้าเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความเย็นชาและบ้าคลั่ง
“อยากได้บัลลังก์หรือ? ได้”
องค์ชายสี่กับเจิ้นหนานอ๋องถูกเซียวจิ่วเยวียนมองด้วยสายตาเช่นนั้น จนรู้สึกถึงแรงกดดันอย่างยิ่ง ทั้งคู่ไม่เคยคิดฝันเลยว่าเขาจะกล่าวถ้อยคำเช่นนี้ออกมา
องค์ชายสี่ตาเป็นประกาย “จริงหรือ?”
“อย่าหลงกล ระวังมีแผนการ” เจิ้นหนานอ๋องเตือนองค์ชายสี่
องค์ชายสี่ได้สติในทันใด มองเซียวจิ่วเยวียนอย่างระแวดระวัง
เซียวจิ่วเยวียนแค่นหัวเราะ “ตำแหน่งนี้จิ่วจิ่วของข้าช่วยชิงมาให้โดยเฉพาะ หากพวกเจ้าอยากได้ จะไม่ยอมจ่ายค่าตอบแทนสักหน่อยได้อย่างไร?”
“เจ้าต้องการสิ่งใด?” เจิ้นหนานอ๋องถามอย่างสุขุม
เซียวจิ่วเยวียนยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย “ง่ายดายนัก ใช้ชีวิตของพวกเจ้ามาแลกก็พอ”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เจิ้นหนานอ๋องกับองค์ชายสี่ต่างหดคอโดยไม่รู้ตัว
ราวกับมีดเล่มหนึ่งจ่ออยู่ที่คอของพวกเขา พร้อมจะตัดศีรษะลงได้ทุกเมื่อ
“หึ ใกล้ตายแล้วยังปากกล้า! วันนี้ข้าจะทำให้เจ้ารู้ว่าเรียกฟ้าฟ้าไม่ขาน เรียกดินดินไม่ตอบเป็นเช่นไร”
สิ้นเสียงเจิ้นหนานอ๋อง กองทัพกองหนึ่งก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าพวกเขาอย่างเกรี้ยวกราด
“กราบทูลท่านอ๋อง พวกกระหม่อมไม่ทำให้ท่านผิดหวัง บัดนี้ควบคุมคนทั้งหมดไว้ได้แล้ว!”
ผู้ที่เดินนำหน้าสุดคือเจียงหลิน แม่ทัพใหญ่ผู้เป็นบิดาของเจียงเผยจวิน
การปรากฏตัวของเจียงหลินไม่ต่างจากการผลักเรื่องราวทั้งหมดให้ถึงจุดสูงสุด