“ต้องให้คนไปรับไป๋เสี่ยวหนิงกลับมาหรือไม่?” เซียวจิ่วเยวียนถามจิ่วจิ่ว
จิ่วจิ่วยิ้มเจ้าเล่ห์ “ยังไม่ต้อง ปล่อยให้นางร้อนใจสักสองวันก่อน”
เซียวจิ่วเยวียนมิได้กล่าวสิ่งใด
เวลานั้น พ่อบ้านชราก็เข้ามา “จวิ้นจู่น้อย ใต้เท้าฟ่านจากกรมพระอาญาสิทธิ์ขอเข้าพบพ่ะย่ะค่ะ”
“ใครนะ?” จิ่วจิ่วสงสัยว่าตนฟังผิดไปหรือไม่
ครู่ต่อมา จิ่วจิ่วก็พบใต้เท้าฟ่านในชุดขุนนางที่โถงหน้า นางยังคงมึนงงอยู่บ้าง
“กระหม่อมคารวะจวิ้นจู่หย่งอาน” ใต้เท้าฟ่านคำนับจิ่วจิ่วพลางกล่าวทักทาย
จิ่วจิ่วพยักหน้า ก่อนนั่งลงบนเก้าอี้แล้วถามเข้าเรื่อง “ใต้เท้าฟ่านมาหาข้ามีธุระหรือ?”
ใต้เท้าฟ่านพยักหน้าอย่างกระดากใจ “กระหม่อมมีเรื่องหนึ่งอยากขอร้อง”
จิ่วจิ่วยิ่งสงสัย “ท่านมีเรื่องจะขอร้องข้า? ลองว่ามา”
ใต้เท้าฟ่านจึงชี้แจงจุดประสงค์ที่มา
หลังฟังจบ จิ่วจิ่วก็ประหลาดใจไม่น้อย
“ท่านอยากให้ข้าช่วยไขคดีหรือ?” จิ่วจิ่วเองก็คาดไม่ถึงว่าใต้เท้าฟ่านมาหานางเพราะเรื่องนี้
หากเป็นคดีอื่น จิ่วจิ่วคงช่วยอะไรไม่ได้จริง ๆ
แต่ที่ใต้เท้าฟ่านกล่าวถึงคือเรื่องที่มีคนล้มตายกะทันหันต่อหน้าจิ่วจิ่วกลางถนนในวันนั้น รวมถึงเรื่องเสี่ยวเอ้อในร้านที่ตายกะทันหันเช่นกัน
แรกเริ่ม จิ่วจิ่วคิดว่าคดีฆาตกรรมทั้งสองคดีเป็นเพียงเรื่องบังเอิญ
กระทั่งจิ่วจิ่วพบสิ่งของที่เกี่ยวข้องกับเรือลำยักษ์บนตัวพวกเขา
แม้แต่ชิงอู๋ก็เกือบมีชะตากรรมไม่ต่างจากผู้ตายทั้งสอง
เพื่อช่วยชิงอู๋ จิ่วจิ่วกับเซียวจิ่วเยวียนจึงเดินทางไปยังสถานที่ตั้งของเรือลำยักษ์โดยเฉพาะ
ทั้งยังต่อสู้กับลิงน้ำอีกด้วย